Tercüme & Senkr0n => C0bra35 "İYİ SEYİRLER"
< Sadece personel indirmek için.>
Park edilmez.
Arabanızı gözetimsiz bırakmayın.
Onun hiç suçu kabahati yok.
Eee, değişen ne ki?
Onlara yapmayacağımı söyle.
Salı gününe kadar yapılmalı Nick.
Boston'da yaşadığı yerde olmasını sağla bu işin.
Cumartesi Londra'da görüşürüz.
Kutlama yapacağız.
Beyaz Bölge...
sadece anlık yolcu indirme ve bindirme bölgesidir.
Park yapılmaz.
Arabanızı gözetimsiz bırakmayın.
Bay Toomy! Bay Toomy! Çok şükür sizi yakaladım.
Satın aldığınız yabancı tahvillerin üzerindeki rakamları kontrol ettim,
ve devirlerde 43 milyon $ etmedi, kaybettiniz.
- Biliyorum. - Biliyor musunuz?
Tabii ki biliyorum, tahvil departmanının şefiyim.
- Boston'dan ararım. - Bay Toomy, Boston'a gidemezsiniz.
Bu muamelelerin tamamına bizzat siz onay vermişsiniz.
Yönetim Kurulu sizi çarmıha gerer.
İşte bu yüzden gitmeliyim.
Şimdi, sana sakin olmanı tavsiye ederim, çünkü her şey yoluna girecek.
Hatta, muhteşem olacak.
Bu adamın kafasında çok tuhaf bir şey var.
Daha sonra, Dinah.
İşte havalimanına gelmene yardım ettim senin,
neden Boston'a gideceğini bana bir söyler misin?
Kes şunu Doris.
Sana söylemeyeceğim, bunu biliyorsun.
Evet ama sen hiç böyle değildin.
Bir anda sebepsiz yere tuhaf bir şehre uçuyorsun,
üstelik sebebini en yakın arkadaşına bile söylemiyorsun.
AP'in Boston'a 29 nolu seferi.
Tanrım, Benim uçuşum. Gitmeliyim. Hoşçakal.
- Güle güle. - 51 nolu kapıdan ayrılacakların...
Pardon.
uçaklarına binmeleri rica olunur.
- Hoşçakal. - Güle güle.
Kahretsin, ölçüler bize bir şey vermiyorlar.
Basınç kaybı, her hangi bir yerde olabilir.
Endişelenme. Artık, mühendislerin sorunu bu.
Nasıl endişelenemem ki?
Bir basınç patlamasının neler yapabileceğini biliyorsun.
Hepimiz şu lanet insan beyninin eşiğindeyiz.
Ah dostum.
Belki de, uzun zamandır, bunu yapıyordum.
- Kaptan Engle? - Evet,
size nasıl söyleyeceğimi bilemiyorum. Şu basınç kaçağını bulamadık.
Konu basınç kaçağı değil Kaptan.
Dışarıda görüşebilir miyiz?
Neden? Sorun ne?
Dışarıya lütfen.
Bana ne olduğunu söyler misiniz?
Karınız hakkında.
Karım mı?
Eski eşimi kasdetiyorsunuz. Boşanmıştık. Ne oldu, neyi var?
Bir kaza olmuş.
Ofisime gelseniz belki daha iyi olur.
Annie nasıl?
Ağır yaralı mı?
Öldü mü?
Evet, korkarım ki öyle.
Apartmanında yangın çıkmış.
İyi misiniz kaptan?
Evet.
Şoktayım, hepsi bu.
Boston'a yola çıkmak üzere olan bir uçak var.
İsterseniz, onunla ücretsiz olarak gidebilirsiniz.
Evet, sanırım iyi olur.
Bayanlar baylar, American Pride'ın Boston'a 29 nolu seferi için...
yolcular uçağa intikal edebilirler. Lütfen...
Tam dolu görünüyor.
Evet sanırım. Hava nasıl?
Great Plains'den Boston'a kadar bulutlar 6000 metre yükseklikte.
Mojave çölünde, Kutup Işıkları'nı görebiliriz.
Kutup Işıkları mı? California'da, yılın bu vaktinde?
Kim bilebilir ki? Bu yıl havalar çok acayip gidiyor.
Pencere kenarı bir koltuk rica etmiştim.
- Tam orayı görüyor musun? - Evet.
Yerin orası olduğunu söylüyor. Ben bir pencere kenarı istiyorum.
- Neden gidip bir...? - Hayır,
neden sen gidip bir bilet acentesiyle görüşmüyorsun?
Ben sadece seninle görüşmek istiyorum.
- Onun sorunu olmak istemiyorum. - Her uçuşta biri çıkıyor, değil mi?
Daima.
Bütün gece boyunca, uçuşta olacağımızdan,
çantalarınızı ve yanınızdaki diğer eşyalarınızı...
üzerinizdeki bagaj bölümüne veya önünüzdeki koltuğun altına...
emniyetli bir şekilde yerleştirmenizi rica ederiz.
Eğer yardıma ihtiyacınız olursa,
uçuş görevlisi, yardıma gelecektir.
Şey, sanırım bu kadar kaptan.
İyi yolculuklar.
Başınız sağ olsun.
Teşekkür ederim.
Affedersiniz.
Özür dilerim.
Anlaşıldı American Pride 29 numara, uçuş için serbestsiniz.
Boston' a iyi uçuşlar.
Uçuşumuzu, Rocky dağları ve Denver üzerinden gerçekleştirecek,
Des Moines'den ve St. Louis üzerinden geçerek...
Boston sahasına ulaşacağız.
Ve millet, rahatlayın ve uçuşun tadını çıkarın,
ve American Pride ile uçtuğunuz için teşekkürler.
Vicki hala, bir bardak su alabilir miyim, lütfen?
Vicki hala?
Vicki hala.
Biri benimle konuşabilir mi?
Halam kayboldu, ben de körüm.
Merhaba? Kimse yok mu?
Lütfen Tanrım, birisi olsun.
Bir kişi, her hangi bir kişi.
Her şey yolunda. Her şey yolunda. Her şey yolunda.
- Sorun ne - Herkes nerede?
Gitmişler. Hepsi gitmişler.
"Herkes nerede" derken ne demek istiyorsun? Herkes buradalar...
Ne oldu? Ben uyurken uçak bir yere indi de, yolcular mı ayrıldı?
Halam nerede? Halamı istiyorum!
- Lütfen halamı istiyorum. - Endişelenme, sorun yok.
- Adın ne? - Dinah.
Halamı bulamıyorum. Körüm ve halamı göremiyorum.
Uyandığımda yeri boştu.
Kim bağırıyor?
- Uçakta sorun mu var bayım? - Herkes nerede?
Ne oluyor?
Boston'a mı geldik?
Halamı istiyorum, derhal!
Vicki hala. Vicki hala?
Hey. Ne oluyor burada be? Birisi şu veledi bir susturur mu?
Yalnız değilsin. Burada başka insanlar da var. Duyabiliyor musun?
Evet duyabiliyorum ama, Vicki hala nerede?
- Ve öldürülen kim? - Öldürüldü mü?
Biri mi öldürüldü? Uçağı mı kaçırdılar?
- Kimse öldürülmedi. - Saçını tuttum.
Biri kafa derisini yüzmüş.
- Bir, iki, üç, dört, beş, altı... - 10 kişi var.
Sen ve 1nci sınıf herif dahil on kişi var.
Ya personel? Kimsenin bilgisi var mı?
Daha değil, tam da bakmak üzereydim.
Kızla kalır mısın?
- Tamam, ne oluyor? - Biraz cevap arayalım.
Pekala millet, sakinleşin bakalım.
Hey, millet kapıyı açın.
Merhaba.
Eee, ne olduğunu düşünüyorsunuz?
Uçak inip, diğer yolcular ayrıldı mı?
Bilmiyorum. Ben uyuyordum.
Öğretmensiniz değil mi?
Evet tatlım, beşinci sınıfların.
Nasıl anladın?
Sesinizden.
Körler okulundaki öğretmenim, Bayan Lee'nin...
sesi de sizinki gibiydi.
Affedersiniz, arkadaşlarıma katılmaya gidiyorum.
Burada neler olduğunu öğrenmek istiyorum...
ve hemen öğrenmek istiyorum!
Şaşırmaya hiç niyetim yok.
Birinin saçına temas ettiğini söyledin.
- Ne demek istedin? - Orada koltuklardan birinin üzerinde...
birinin saçına dokundum.
Bu mu? Bu bir peruk.
Bu bir kafa derisi değil. Niye böyle düşmüş ki?
Ne görüyorsunuz?
Hiç bir şey. Sadece karanlık ve dağlar.
Merhaba?
Merhaba. Merhaba?
Sorun ne? Personel de diğerleri gibi kayboldular mı?
Evet. Hayır. Bilmiyorum. Cevap vermiyorlar.
- Kapı da içeriden kilitli. - Bundan korkuyordum.
İşinizi böldüğüm için kusura bakmayın. Adım Nick Hopewell.
Birinci mevkideki pilot şapkasının...
sizin olması için dua ediyorum.
Evet öyle, ben "Kaptan Engle".
Ama bu şartlar altında, bana Brian diyebilirsiniz.
Kapının öteki, tarafında bulacağımızı düşündüğüm şey...
çıkarsa, size "Kurtarıcı" diyeceğim.
Eee, bir açmaya çalışalım, değil mi?
Tamam.
Tamam, haydi bakalım.
Biri bir yandan kaybolup, öte yandan peruğunu nasıl bırakabilir?
Çok esrarengiz, değil mi?
- Tanrım. - Evet,
şaka yapmıyorsun.
Birinin takma dişi.
Bundan korkuyordum.
Burada neler oluyor?
Merhaba, affedersiniz...
Gelsenize buraya. Kim var orada?
- Selam. - Hı hıı.
Neler olduğunu öğrenmek istiyorum.
Halihazırda, kokpit kapısını kırmak üzereyiz.
Personel sanki, diğerleri gibi görevlerinden çekilmişler.
Ama en azından şanslıyız.
Bu yeni arkadaşım pilot.
American Pride'da mı çalışıyorsun, dostum?
Evet öyle.
- Ama önemli olan... - Hayır, bak sana ...
- Affedersin. - Sana neyin önemli olduğunu söyleyeyim.
Önemli olan ne biliyor musun?
Bu sabah saat 09.00’da Boston'da...
Prudential Center'da bir toplantım var.
Saat tam 09.00’da.
İşte önemli olan bu.
İyi niyetle bu uçakta kendime yer ayırttım,
ve açıkçası randevuma geç kalmak niyetinde de değilim.
Bekle, bekle, bekle.
Şimdi sana üç tane sorum var:
Bir, ben uyurken uçağın plan dışı inmesine...
kim izin verdi?
İkincisi, uçak nereye indi?
Ve üçüncüsü, neden? Uçak neden iniş yaptı?
Sen hiç Uzay Yolu'nda Mr. Spock'ı izledin mi?
Sen neden bahsediyorsun be?
Şayet şu pislik çeneni hemen kapatmazsan, idiot herif,
Vulcan uyutma numarasını sana memnuniyetle gösteririm.
Benimle böyle konuşamazsın. Benim kim olduğumu biliyor musun?
Tabii ki, biliyorum.
Saldırganlığının arkasında korkusunu saklamayı seven ahmak bir veletsin.
Zararı yok, ama aranıyorsun.
Beni dinle. Dinle...
Oha, burun kıskacı.
Kırarım onu. Dünyadaki en kolay şey, inan bana.
Burnunu kırabilirim, dedim. Anlıyor musun?
Anlıyorsan işaret et.
Dinle beni,
Senin iş randevularını tartışacak vaktim yok...
bu yüzden seni çizgili tişörtlü bu beyefendiyle...
kabine göndereceğim.
Don Gaffney.
Bay Gaffney sana eşlik edecek.
Ana kabine vardığında, yerine oturacaksın,
emniyet kemerini sıkıca bağlayacak ve çeneni de kapatacaksın.
Anlıyor musun?
Anlıyorsan baş parmağını kaldır.
Ne güzel.
Şimdi seni ve burnunu serbest bırakıyorum.
Bıraktığımda, bir kelime söylersen, veya tek bir hece...
hiç tatmadığın acıları tadarsın bu gün.
- Seni kahpenin... - Ben olmaz söylemezdim bayım.
Bu adam çok ciddi.
Peşimden gelsen iyi olur.
- Ben şimdi... - Kötü bir fikir.
Gidelim haydi.
Hey. Haydi ama.
Haydi.
Bakalım, şu buruna bir şey yapabilecek miyiz?
Tamam, o zaman,
haydi şu kokpit kapısını bir açalım, tamam mı?
Haydi...
Uçağı kimse yönetmiyor.
Ne olduğuysa, hayli hızlı olmuş.
Bak şuraya.
Buraya bir baksana.
Saat istersen, dilediğini seç.
Ana kabinde tonlarcası var.
Cidden mi?
Saatler, mücevherler, gözlükler,
hatta cüzdanlar.
Daha tuhafı şu ki,
insanların bedenlerinden olduğuna kesinlikle inandığımız eşyalar var.
ameliyat çivileri, kalp pilleri gibi şeyler.
Malum, ben de o kaba arkadaş gibi düşünüyordum...
Hani, burnunu sıkıştırdığım gibi mi?
Uçağın bir yere, bir nedenle indiğini...
personel ve yolcuların çoğunun bir şekilde uçaktan indiğini...
Hayır, biz uyurken bir iniş/kalkış olamazdı.
Bir uçağı otomatik pilot ile uçurabilirsiniz...
ama indirip kaldırmanız için bir insan lazım.
Eee, o zaman yolcular ve personel neredeler?
Bilmiyorum.
Ama keşfetmeye niyetliyim.
Şu kağıdı uzatsana lütfen.
Yükseklik tam olarak, 12.000 metre.
Rotadayız.
Ne yapıyorsun?
En yakın büyük havaalanını hesaplıyorum.
Denver merkez, burası American Pride,
Uçuş 29, beni duyuyor musun? Tamam.
Denver merkez, haydi, lütfen.
Burası American Pride 29, bir sorunumuz var.
- Büyük sorun var. - Ne oluyor?
Hiç bir cevap yok.
Hiç bir şey.
Meydey, meydey. Burası American Pride 29...
acil yardım istiyoruz. Cevap verin lütfen.
Unicom, burası American Pride, uçuş no 29.
acilen telsize cevap verin. Tamam.
Denver, cevap ver.
Cevap ver, lütfen.
Burası AP 29! Derhal cevap ver kahrolası!
Sakin ol ahbap.
Köpek de hiç havlamıyor.
Aşağıda neler oluyor? Nükleer savaş mı çıktı?
Hey baksana, "köpek havlamıyor" derken ne demek istiyordun?
Denver merkezi kastettim. Köpek oydu.
FAA Acil İşlem merkezi, köpek oydu.
Küçük havaalanlarında hizmet veren UNICOM, o da köpekti.
Burası orta kısa dalga bandı.
Burada herkesin sıcak kaldırımdaki...
kurbağa gibi zıplayıp durması lazımdı,
ama nefes bile yok.
Denver dışındaki VOR işaret merkezi, o da çalışmıyor.
- Bu ne demek şimdi? - Bu hiç bir telsiz irtibatımız yok demek.
Bu, Denver seyir istasyonu ile bağlantımız yok,
her şey gerçekten berbat durumda demek.
Ama bu çok saçma. Olmalı.
Delikanlı, bir koşu uçağın sol tarafına baksana.
Bir bak ve bana ne gördüğünü söyle.
Cihazlar şu an Denver'ın 80 km. güneyinde olduğumuzu söylüyor.
Eee?
Dışarıda hiç bir şey yok,
hiç bir şey.
Denver'da ışıklar yok öyleyse?
Hı hıı.
Ya öyle veya kayboldu.
Pekala, yerlerinize dönün. Biraz sükunete ihtiyacımız var.
Zaten sessiziz.
Haydi, genç arkadaşlarım. Arkaya gidip oturalım.
Pilotumuzun yapacak çok işi var.
Ne yapıyorsun?
Askeri hava bandını kullanıyorum.
Stratejik Hava Komutanlığı asla havayı başıboş bırakmaz.
Ne oluyor?
Kaptan ve şu Britanyalı arkadaş telsizde...
bir havaalanı bulmaya çalışıyorlar.
Sanırım kendimizi tanıtmalıyız.
Adım Bob Jenkins, macera romanı yazarıyım.
40'tan fazla kitabım var.
Hiç biri de bu kadar tuhaf değil.
Adım Laurel Stevenson...
San Fernando vadisinde öğretmenim.
8 yıldır ilk kez tatile çıkmıştım.
Sorun ne, Dinah?
Adım Dinah Bellman...
Boston'a göz ameliyatı olmaya gidiyorum.
Sonrasında, tekrar göreceğim.
Muhtemelen tekrar göreceğim.
Doktorlar, kısmi görmeyi kazanma olasılığının %70,
tam görme olasılığın ise %40 olduğunu söylüyorlar.
Albert Kaussner. Escola Berkeley Müzik Okulu'na gidiyorum.
Violin çalıyorum.
Adım Bethany Simms.
Halamla Worcester'de bir kaç gün birlikte olacaktım.
Ama şimdi...
Ya siz efendim? Adınız nedir?
Ya sen? Senin adın ne?
Adım Don Gaffney.
Ne iş yapıyorsun?
Hughes Havaaraçlarında işçi olarak çalışıyorum.
Boston'a ilk torunumu ziyarete gidiyorum.
Pekala. Sonunda, hepimiz tanıştık.
Geriye 64,000$'lık soru kaldı.
Herkes nereye gitti? Ve biz niye onlarla gitmedik?
Hava Kuvvetleri Kontrol, burası American Pride uçuş 29, tamam.
Bu köpek de havlamıyor.
Yapayalnızız.
Tamamen...
Kesinlikle...
yapayalnız.
Şimdi, dinle beni dostum.
İşimizde panik olsun istemeyiz, değil mi?
Bu uçakta, 10 kişi var ve senin görevinde de aynen şu şekilde:
Bu uçağı selametle bir yere indirmek.
İşimin ne olduğunu bana söylemene gerek yoktu.
Korkarım ki söyledim.
Biraz daha iyi görünüyorsun.
Ya sen ne iş yapıyorsun, Nick?
Sakın bana muhasebeci olduğunu söyleme.
Britanya Elçiliğinde kıdemsiz ataşeyim, yaşlı dostum.
Haydi oradan!
Belgelerde öyle yazıyor.
Ve yazdığı kadarıyla, Majestelerinin tamircisiyim.
Tamir edilmesi gerekenleri onarırım.
Şu an ise bu sensin.
Sağol da, ben sağlamım.
Tamam o zaman.
Niyetin nedir?
Karadan gelen sinyaller olmadan şu uçağı uçurabilecek misin?
Diğer uçaklardan sakınabilir misin?
Bu paneldeki aletlerle uçurabilirim.
Diğer uçaklara gelince, buradaki şu alet bize,
etrafta başka uçak olmadığını gösteriyor.
Şey, o zaman çarpışmadan endişelenmemize...
gerek kalmadı, değil mi?
Eee, ne yapıyoruz? Boston'a mı?
Logan mı? Şafakta?
Altımızda neler olup bittiğini bilmeden ülkenin...
en yoğun havalimanına mı? İmkansız.
Hayır. Bangor, Maine'e gidiyoruz.
Sanırım yolcuları bilgilendirme zamanı.
Yani geride kalanları.
Siz beylerden biri lütfen bana...
hizmet personeline ne olduğunu söyleyebilir mi?
Çok güzel bir şekerleme yapmışım,
ama herkes nereye gitti?
Ama bu çok saçma. Herkes nereye gitti?
Bilmiyorum, ama...
Bayanlar ve baylar, konuşan kaptan.
- Popomun kaptanı. - Hey kapa çeneni.
Bildiğiniz üzere, burada çok tuhaf bir durumla...
karşı karşıya kaldık.
Kokpit yer irtibatımız yok.
Ve beş dakika önce, uçaktan Denver'ın ışıklarını...
görmüş olmamız gerekiyordu.
Göremedik.
Kötü haber bu kadar. Şimdi ise iyi haber:
Uçak hasarsız, tonla yakıtımız var,
ve ben de bu tip uçağı kullanmaya muktedirim.
Size aktaracağım son şey ise, istikametimiz...
- Bangor, Maine'e gidiyoruz. - Ne?
Uçuş seyir cihazlarımız %100 sağlıklı çalışıyor,
ama seyir işaretleri için aynısını söyleyemeyeceğim.
Bu şartlar altında,
Bangor Uluslararası Havalimanı en emniyetli tercihimiz olacak.
Bu sabah saat 9'da Boston'da çok önemli bir toplantım var!
Ve sana Maine'de...
küçücük bir havalimanına inmeni yasaklıyorum.
- Beni duyuyor musun? - Sakin olur musun?
Küçük kızı korkutuyorsun.
Küçük kızı korkutmak mı?
Bayan, bizi bir yerlerde ceviz kabuğu bir alana yönlendiriyorlar,
küçük kızı korkutmaktan...
daha önemli düşünecek konularım var!
Neden şurada oturup, çeneni kapatmıyorsun,
yoksa sana şöyle bir patlatayım mı?
Tek başına yapabileceğini hiç sanmıyorum ahbap.
Gerek kalmayacak.
Sesini kesmezsen, icabına ben bakacağım.
Çok korktum be.
Kesmezsen onlara yardım edeceğim bayım.
Gerçekten yaparım.
Pekala.
Tamam iyi.
Hepiniz de bana karşısınız.
Çok güzel.
Ne güzel.
Böyle davranmana gerek yok, bayım.
Gevşeyip rahatına bak.
Mutfaktaki fırının nasıl çalıştığını bilen var mı?
Hiç sanmıyorum.
Bu adam sadece biraz altüst olmuş hepsi bu, tamam mı?
Şimdi daha iyi.
Hepimiz ona canavar gibi görünüyoruz.
Hayır, eminim ki öyle değil.
Neden böyle dedin ki?
Bazen bazı şeyler duyuyorum.
İnsanların düşüncelerini.
Hep duydum.
Ama bu sefer, ilk kez,
bu adamın gördüklerini gördüm.
Karanlık ve soluktu ama, gördüm.
Tatlım, bu sadece hayalin, hepsi bu.
Halam da böyle derdi.
Ama öyle değil.
Neden biraz uyumuyorsun? Kendini daha iyi hissedersin.
Uyumayacağım.
Uyuyordum, ama uykum kaçtı.
Bir şeyler mi görüyorsun?
Sanmıyorum.
Bir şey sorabilir miyim?
Kızın söylediklerinden bir şeyler duydun mu?
- Hayır. - Bayan Stevenson'a...
uyuyabileceğini sanmadığını söyledi...
çünkü zaten uyumuştu.
Ben de uyumuştum.
Ya sen, evladım?
Ben de mi?
Uyuyor muydun? Uyuyordun, değil mi?
- Şey evet. - Evet.
Hepimiz uykudaydık. Herkes.
- Şey belki. - "Belki" çok saçma.
Ben macera romanı yazıyorum, tümdengelim benim ekmek kapım.
Düşünmüyor musun, eğer biri uyanık olsa idi...
tüm bu insanlar ortadan kaybolduklarında,
bu kişi kanlı cinayet karşısında çığlık atarak...
geri kalanları uyandırmaz mıydı?
- Öyle sanırım. - Tabii ki.
Böylelikle şu sonucu vardım, eksilenlerin tamamı...
tabii ki uçuş personeli de dahil sevgili delikanlı...
herkes uykudaydı o zaman.
Bana Albert diyebilir misiniz lütfen, Bay Jenkins?
- Adım bu. - Ah, kusura bakma. Tabii ki.
Evet çok sarsıldım, ve sarsıldığımda, biraz babacan olmaya meyilli olurum.
Lütfen beni bağışla. Sadece şu konuyu çözmeye çalışıyorum.
Hiç bir fikrin var mı?
İş sadece uçakla ilgili olsaydı, kolayca bir senaryo kurabilirdim.
Ne gibi bir senaryo?
Ah, diyelim ki, mesela...
karanlık bir hükümet kuruluşu...
bir deneye karar verdi ve biz de deneyde deneğiz.
Böylesine bir deneyin amacı da,
şartlar dahilinde, ciddi duygusal stresin...
bir miktar sıradan Amerikalı üzerindeki etkilerini belgelemek.
Ve bu deneyi tasarlayan bilim adamları da...
uçağın oksijen sistemine,
hipnotik ve kokusuz bir gaz yüklediler.
Bu gaz havaya karıştıktan sonra, herkes uyuyakaldı,
tabii ki, maske ile temiz hava soluyan...
pilotlar hariç tutulmak üzere.
O zaman da, kaptan uçağı, diyelim ki, Nevada'da...
gizli bir hava üssüne indirdi.
orada, tesadüfi seçilmiş dokuz denek insan hariç...
tüm uyuyan yolcular, dikkatlice uçaktan çıkartılarak...
başka bir özdeş uçağa alındılar.
Sonra kaptan 29 sefer nolu uçağı tekrar havalandırdı...
ve orijinal yükseklik ve rotasına çevirdi.
Otopilotu devreye aldı, telsiz sistemlerini devre dışı bıraktı.
ve gazın etkisi geçmeye başladığında...
dahili haberleşmeden...
halasını çağıran küçük kör kızın sesini duydu.
Bunun diğerlerini uyandıracağını biliyordu.
Deney başlayacaktı.
Kaptan Engle da mı onlarla birlikte?
Bu senaryoya göre, öyle.
Eğer Kaptan Engle, bunu yapanlardan biriyse,
iner inmez onu yakalamalıyız.
Sen, ben, Bay Gaffney ve belki de Britanyalı arkadaş.
Ama pek de tutarlı değil, biliyor musunuz?
- Ne? - Size anlattığım senaryo,
pek de tutarlı değil.
- Ama az önce dedin ki... - Dediğim şu idi,
eğer iş sadece bu uçakla kalsaydı, sana bir senaryo verebilirdim.
Ama maalesef,
olay sadece bu uçakla ilgili değil.
Denver şehri muhtemelen aşağıda bir yerlerde,
ama öyleyse bile, bir şekilde ışıkları görülmüyor.
Ve sadece Denver de değil,
bunu sana söyleyebilirim.
Omaha, Des Moines, St. Louis,
aşağıda hiç birinden bir iz yok.
Artık ne olduysa,
sadece bu uçağın içinde olmadı.
ve işte burası tümdengelimin cevap vermediği yer.
St. Louis merkez, cevap ver lütfen.
Burası American Pride, uçuş 29. Tamam.
Tekrar ediyorum. American Pride, uçuş 29.
Beni duyuyor musunuz? Tamam.
Hiç bir şey yok.
Yerde veya gökte hiç bir şey.
Sanki tüm ülke aniden yok olmuş gibi.
Hiç bilim kurgu okuduğunuzu sanmıyorum, öyle değil mi?
Şey çocukken bayılırdım. Ya sen?
Evet, 18'ime kadar falan.
Şurada oturup, kafamdaki o eski hikayeleri bir taradım.
Hani, zamanda çarpılmalar, uzayda çarpılmalar, uzaylı saldırıları.
Yani, aslında, aşağıda ne kaldığını pek de bilmiyoruz, değil mi?
Hele etrafımızdaki şu bulutlarla.
Hayır bilmiyoruz.
Ve hatta Bangor'a giden yol da olmayabilir.
Hava Trafik Kontrol istasyonları çalışmadığından,
bilmenin mümkünatı yok.
Biraz aşağıya inip şöyle bir baksak?
Hayır, çok tehlikeli...
Kuleler ve diğer uçaklar ile irtibat yok iken.
İstersen bana gülebilirsin.
Güldüğüm yok, ahbap.
Gülmekten hayli uzağım.
Şey...
diyelim ki, bilim kurgu hikayelerindeki gibi...
bir başka boyuta...
geçiş yaptık.
Aşağıda ne olduğunu nereden bilebiliriz?
Yani, bu dünyada, Rocky dağları New York dışında olabilir.
Şey, gökyüzü bize kalmış gibi görünüyor.
Yukarı öyle. Ya aşağısı...
kim bilir?
Ve bu "kim bilir" de bir pilot için hayli riskli bir durum.
- Demek yolumuza devam edeceğiz. - Doğru.
- Ve bekleyeceğiz? - Bu da doğru.
Kaptan sensin.
Üçüncü kez doğru.
Ne görüyorsun?
Güneş doğuyor, ama hepsi bu.
Ya yer?
Göremiyorum, her taraf bulutla kaplı.
Belki böylesi daha iyi.
Belki de.
Daha iyi misin?
Biraz daha.
Merakımı bağışla, ama...
Ne? Dilediğini sorabilirsin bana.
Neden Boston'a gittiğinle ilgili yalan söyledin?
Yalan olduğunu nereden biliyorsun?
Sesinden duyabiliyordum.
Bir çok şey duyabiliyorum.
Belki kör olduğumdandır.
Bilmiyorum, ama yalan söylemiyorsun.
Aksi takdirde, farkı duymazdım.
Birisiyle...
Orada birisiyle buluşmaya gidiyordum.
Darren Crosby isimli bir adamla.
Onunla nasıl tanıştın?
Şey, ilginç olan da bu zaten. İşte bu yüzden yalan söyledim.
Aslında onunla daha önce hiç karşılaşmadım.
Bir dergideki kişisel bir ilan ile arkadaşlığımız başladı...
ve ondan hoşlandım.
Yani, yazdıklarını ve resmini beğendim.
Ve böylece tanışmak için Boston'a uçmaya karar verdim.
Ne tuhaf değil mi?
Daha önce hiç karşılaşmadığın birini görmek için...
ülkenin öbür yakasına uçmak.
Hı hıı.
Ama konunun Bay Crosby ile bir alakası olmadığını idrak ettim.
Konu aslında benimle ilgiliydi.
"Güvende" oyunu oynamak istemiyordum artık.
Hayatımın sınırlarını yıkıp geçmek ve bir macera...
yaşamak için çırpınıyordum.
Artık sanırım pazarlık ettiğimden de fazla bir macera elde ettim.
Çok güzelsin Laurel.
Eminim ki, aradığına ulaşırsın.
Ne dersin, her şey yoluna girecek mi?
Sanırım.
Ümit ederim.
Şu bulutların altında olabileceklerden öylesine korkuyorum ki.
Ama nedense Boston'dan korktuğum kadar değil.
Annem, zamanında, Shawna halayla bir kaç hafta geçirirsem,
ne kadar güzel olacağını düşünüyordu.
Sanırım düşüncesi, uçaktan inmem ve...
Shawna halamın arka planda beni idare etmesiydi.
Nasıl yani?
Kaçıp gitme, 200$ toplama,
en yakın rehabilitasyon merkezine gidip...
iliğini sömürene kadar orada kal.
Her şeyi ayan beyan görmeden önce...
öyle tuhaf gelmişti ki bana.
Bu gerçekten oluyor, değil mi?
Yani, sadece hayal kurmuyorum, yani?
Hayır, yeteri kadar gerçek, pekala.
Rehabilitasyona mı ihtiyacın var, Bethany?
Bilmiyorum.
Sanırım olabilir.
Sanki her şey parti gibiydi, anlıyor musunuz?
Hep alkol, uyuşturucu alabiliyordum, ama şimdi, bilmiyorum.
Böyle uçuşa geçmek...
kendimi mezbahada kesilen domuz gibi hissettiriyor.
Üzgünüm.
Hı hıı.
Ben de üzgünüm, ama sanırım hiç de...
endişelenecek zaman değil, ha?
Şey...
sanırım tam da balık avı zamanı.
Merhaba baylar bayanlar, ben Kaptan Engle.
Halihazırda, Atlantik Okyanusu üzerinde...
Maine sahiline 50 km. mesafedeyiz.
Az sonra, Bangor sahasına, ilk alçalmamıza başlayacağım.
Hepinizin güzel ve sağlam bir şekilde...
kemerlerinizi bağlamanızı istiyorum.
İnişimize şimdi başlıyorum.
Sakin olmanızı istiyorum.
Buradaki cihazlarım normal görünüyor...
ve tüm işlemler de rutin olarak devam ediyor.
Bu çok rahatlatıcı, gerçekten.
Politikacı olmalıymışsın ahbap.
Şu an rahat olduklarından şüphem var.
Biliyorum, ben de rahat değilim.
9000 metre ve hala alçalıyoruz.
Sana söylemekten çekinmiyorum Brian, çok korkuyorum.
Bir bölümüm seni sıkıca kavrayıp,
bizi tekrar yükseltmeni sağlamak istiyor.
Bunun hiç bir faydası olmaz.
- Sonsuza kadar havada kalamayız. - Bunu anlıyorum.
Ama şu bulutların altında ne varsa, çok korkuyorum.
Ya da neler yoksa.
Bunu birlikte keşfedeceğiz.
Hep birlikte davranmamız gerektiğini düşünüyorum.
Şunu yapmayı keser misin? Çok asap bozucu.
Neyse, en azından indiğimizde biraz yemek bulabiliriz.
- Şunu biliyor musun, Dinah? - Neyi?
Gerçekten aşağıya inmek istemiyorum.
Cidden istemiyorum.
Bu seni daha rahat hissettirecek ise...
- tek başına değilsin. - Korkuyorum.
Yani,
çok korkuyorum.
Sanırım bayılacağım.
- Her şey düzelecek. - Umarım.
Bu sıradan bir türbülans millet.
çoğunuz daha önce benzerini yaşamışsınızdır,
sadece sakin olun.
Sorun ne? Bir problem mi var?
- Düşecek miyiz? - Hayır sanmıyorum tatlım.
Öyle umarım.
Her şey yoluna girecek değil mi? Gerçekten yoluna girecek mi?
Umarım tatlım, umarım.
Tanrı yardımcımız olsun.
Belki de, o kadar iyi bir fikir değildi, Brian.
Belki de tekrar yukarı tırmanıp, bir kez daha düşünmeliyiz, hı?
Ne yeteri kadar zamanımız, ne de yakıtımız var.
Sıkı tutun. İniyoruz.
Bethany? Bethany?
Bethany, iyi misin?
- Aman Tanrım, neydi bu be? - Bethany.
Bir servis aracı başıboş kalmış.
Muhtemelen, duvara falan çarptı herhalde.
Her şey yolunda, Dinah.
Lütfen, ölmek istemiyorum.
- Ben ölmek istemiyorum. - Sorun yok.
Şunu hemen kessen iyi olacak seni solucan,
yoksa şu dergiden geri kalanı alacam...
ve boğazına tıkacağım.
Dene bakalım, ahmak.
900 metre mi?
- Bulut tabanı ne kadar alçak Brian? - Bilmiyorum.
- umduğumdan da alçak, bu kesin. - Daha iyi hissediyorum kendimi.
160 metreye iniyorum,
bulut örtüsünü geçemezsek,
uçağı tekrar yükseltip, Portland'a uçacağım.
Belki de, şimdi gitsek daha iyi olur.
Hayır, oradaki hava buraya göre daha kötüdür.
Bu kötü bir karar gibi dostum.
Daha işe koyulmadık bile.
Ama, pek da mesafemiz kalmadı, değil mi? Hani, 600 metre.
Bu griliğin altında,
yeryüzü bizi karşılayacak, değil mi?
Evet öyle, ama hala...
Ah işte. Bulutlardan sıyrılıyoruz.
Her şey yolunda. Her şey yolunda.
Baylar ve bayanlar, bulut tabanı altına indik.
Birazdan altımızdan bir ses duyacaksınız.
Bu iniş takımlarımızın açıldığını gösterecek.
Bangor alanına iniş için alçalmaya devam ediyorum.
- Bana şans dile, Nick. - Ah diliyorum ahbap, diliyorum.
- Ne görüyorsun, Laurel? - Karanın üzerindeyiz.
Bir tarla, bir orman ve gölcük görüyorum.
İşte orada, Dinah.
Her şey orada.
Üzgünüm bayan, tamamıyla yanılıyorsunuz.
Havaalanını görebiliyorum. Tanrım, ne güzel bir manzara.
Kemerlerinizi bağlayın, iniyoruz.
Bangor Kule burası AP Uçuş 29, tamam.
Acil bir durum bildiriyorum.
Pistte trafiğiniz var ise, hemen yolumdan çekin, iniyorum.
- Trafik ışıkları çalışmıyor, Brian. - Şu an, buna endişelenecek zaman değil.
Sıradan iniş.
Gayet normal.
Bayanlar ve baylar, Bangor'a hoş geldiniz.
Evet!
"Hoş geldiniz" için teşekkür ederim dostum.
Benim derin takdirim şu gerçeği gösteriyor ki,
kadir kıymet bilir tek kişi sensin.
Burası tamamen terk edilmiş.
Hayır, olamaz.
Maalesef, korkarım ki öyle.
Eee, şimdi ne yapacağız, Brian?
Uçaktan inecek...
ve neler olduğunu anlayacağız.
Sonra sen, küçük bey.
- Tamam. - Evet.
Ne oldu?
Pilot. Pilot bizi emniyetle indirdi.
Bayanlar baylar, sizi temin ederim ki, gerçekten sıradan bir inişti.
Allah Allah dostum, bir şey olmadı ki.
Sağ salim indik mi? Harika.
Dikkatinizi çekmek istiyorum.
Pencerelerden baktığınızı biliyorum...
ve benim bildiklerim kadarını aynen biliyorsunuz.
Sadece yolcular ve bu uçağın personeli değil,
aynı zamanda, yerdeki insanlar da kaybolmuş görünüyorlar.
Ama mantık diyor ki, eğer biz kurtulduysak,
durum ne olursa olsun...
başkalarının da aynı şekilde kurtulmaları gerekiyor.
Yanlış mantık.
Yapacağımız en iyi şey, her şeyi tek tek ele almak.
Atacağımız ilk adım, uçaktan inmek.
Ben Boston için bilet aldım. Ve oraya gitmek istiyorum.
Kapa çeneni.
Acil çıkış kaydırağını kullanmak zorundayız...
bu yüzden yapılacak işlemleri birlikte göz geçirmek istiyorum.
Beni iyi dinleyin ve peşim sıra tek sıra dizilin.
Sonunda vardık.
Yahu, buradaki havada bir tuhaflık var, Brian.
- Sanki... - Ne demek istiyorsun?
- Bilmiyorum. - Zehirli mi?
Hayır, pek sanmıyorum. Hiç kokusu yok.
Ne? Yanlış bir şey mi var?
Yani, bilmek istediğimden pek emin değilim ama, şayet...
Tatlım, tatlım, burada kötü bir şey yok.
Ama var.
Burası yanlış kokuyor.
Gerçekten çok yanlış kokuyor.
Tatlım, araştırmalıyız.
Pek seçeneğimiz yok. Bunu anlıyorsun, değil mi?
Neden? Neden zorundayız? Burada kimse yok ki.
Aslında, bunu kontrol edene kadar pek bilemeyiz, değil mi?
Ben zaten biliyorum. Dinle.
Biraz olsun ses ve koku yok.
Hiç kuş şakıması, motor sesi, hiç bir şey yok...
Ama...
Ama ne?
Boş ver.
Ya şimdi, kaptan?
Sen söyle...
bize.
Buranın sana benden daha çok ait olduğundan şüpheliyim.
Bunun için şikayetçi olabileceğimin...
farkındasınız, değil mi?
Tüm havayolu şirketine ve...
asıl sorumlu kişi olarak, sana 30 milyon...
dolarlık dava açabileceğimin farkındasınız.
- Bu senin hakkın, bayım... - Toomy. Craig Toomy.
Bay Toomy.
Mr. Toomy, başımıza ne geldiğinin farkında mısın?
Hiç mazeret yok!
- Bay Toomy? - Korkunç.
- Bay Toomy? - Hiç vakit kaybetme!
Bay Toomy?
Bu dehşet verici. Açıkçası dehşet verici.
Bir "A-" ve "B", bir "B" Tanrı aşkına!
Ne? Hayatın boyunca hendek mi kazmak istiyorsun?
- Ama baba ben... - Mazeret istemiyorum.
Hele bir bak şuna. Bu bir "B", yani "baş belası" demek.
Şimdi, işinde kaytaran tembel baş belalarına ne olur, Craig?
Onları UMACILAR mı yakalar?
Yakalamaktan da fazlasını yaparlar. Yakalar ve yerler.
Müthiş keskin ve aç dişleriyle,
küçük tembel çocukları paramparça ederler.
Hayır baba, beni almalarına müsaade etme.
Programınla ilgilenmez ve...
zamanı boşa harcamayı kesmezsen seni yakalarlar.
Seni canlı canlı yerler!
Canlı canlı ve bağırtarak!
Bay Toomy? Bay Toomy?
Zaman harcamayı kes, Craig.
Bay Toomy, beni dinliyor musunuz?
Tabii ki dinliyorum, ve burada olanları da biliyorum.
Ahmak ve tembel insanlar.
- Umacılar onları yakaladı. - Nasıl yani?
Boston'da Prudential Center'daki...
toplantımın ne kadar önemli olduğunu biliyor musunuz?
Milletlerin ekonomik kaderlerinin bu toplantıya...
bağlı olabileceğini anlıyor musunuz?
Benim katılamayacağım bir toplantıya.
Çok ilginç ama, şu anda, bunun için zamanım...
Zaman mı? Sen zaman hakkında ne bilirsin be?
Bana zamanı sor! Sor hadi. Zaman çok kısa efendim!
Terminal binasına girmek için en iyi yol hangisi dersin Brian?
Sanırım bagaj taşıma kayışıyla.
Pekala.
Tamam, haydi yürüyelim bakalım. Bayanlar ve baylar, çıkalım mı?
- Tabii ki. - Gidelim.
Pekala.
Gidelim. Bay Toomy?
Bir arada kalalım lütfen.
- Neden yiyecek bir şeyler bakmıyoruz? - Şuradaki yeri görüyor musun?
Bak bakalım, orada bir restoran var mı?
Bu kadar endişelenme Dinah.
Durum biraz tuhaf olduğu için, her şey böyle tuhaf görünüyor.
Topuklarınız betona vurduğunda çıkan sesler de dahil mi?
Haklısın.
- Ses çok... - Zayıf mı?
Haklısın. Zayıf.
Hiç enerjisi yokmuş gibi.
Temiz görünüyor.
Burada yanlış giden bir şey var.
Buradan geçerken kafana dikkat et. İşte böyle.
Tam burada beni bekleyin.
Tamam öyleyse.
Hele bir telefonları deneyelim, tamam mı?
Ne oluyor?
Ne, korkuttum mu?
Biraz.
Tanrım, en azından, bu daha iyi. Uçakta bunu yapamazdım.
Bir şeyi hava uçurur diye düşünmüştüm.
Özür dilerim, ama yaklaşık 10 sene önce bırakmıştım.
Lütfen nutuk çekme. Geri kalan hayatımın keyfini süreyim.
Hayır, hayır. Sadece bir tane alabilir miyim, diyecektim.
Teşekkür ederim. Teşekkürler.
Albert.
Ne...?
Tanrım, baya uzak kalmışsın.
Alsana. Şimdi neden bıraktığımı anlıyorum.
Tanrım. Albert, saatin kaçı gösteriyor?
- 8.45. - Benimki de öyle.
Ama güvenmiyorum. Sanki daha geçmiş gibi geliyor.
Biliyorum öyle. Sanki, neredeyse öğle yemeği zamanı gibi.
- Kafayı yeme durumları mı? - Yok değil. Sanırım "jet lag" (Uçak Yolculuğundan Sarsılma)
Hayır, size katılmıyorum genç bayan.
Biz batıdan doğuya yolculuk yaptık, batıdan doğuya seyahat edenlerde...
görülen geçici uyumsuzluk, sadece ters yönde oluşur.
O zaman, gerçek zamana göre daha erkenmiş gibi hissederler.
Uçakta bir şey sormak istemiştim size.
Kaptan bize, burada başkaları da olmalı dediği zaman,
"yanlış mantık" dediniz ama, bana çok doğru geldi bu.
Hepimiz uyuyorduk ve buradayız.
Ve bu da Bangor saatiyle 04:07'de olduysa şayet,
o zaman, kentteki neredeyse herkesin uykuda olması gerekir.
Evet. Evet. Yani?
Neredeler?
Tam bir başarısızlık. Hatların hepsi gidik.
Çevir sesi yok, santral yok, hiç bir şey yok.
Telefonların çalmamasına...
hiç köpek havlaması olmamasını da ekleyebilirsin Brian.
Eee, ne yapacağız?
Yukarı bir çıkalım. Orada bir restoran olmalı.
Malum, sabit fikirli birisiniz bayım.
Bir kere, adım "Rudy Warwick", "bayım" değil.
- Özür. - Ve ikincisi,
İkincisi, insanlar tok karnına daha iyi düşünür. Bu doğanın kanunudur.
Bay Warwick ile hemfikirim. Sanırım, bir şeyler yiyebiliriz.
- Evet neden olmasın? - Dinah.
Kendimi Robinson Crusoe gibi hissetmeye başlıyorum.
Bir şeyler biliyorsun, değil mi?
Belki öyle, belki de değil.
Bir önerim var. Kibritlerini harcama, küçük hanım.
Ne demek istediğini anlayamadım.
Yukarıda içinde tonla kibrit ve çakmak olan...
bir gazete tezgahı olmalı.
Ben yine de, kibritlerini sakla diyorum.
Bekleyin bir dakika. Bay Toomy nerede?
Kimin umurunda ki? En nihayetinde, pislik heriften kurtulduk.
Üzgünüm ahbap. Gittiğini görmedim.
Toomy.
Craig Toomy, neredesin?
Yanlış giden bir şeyler var.
Hiç yankı yok.
Ne demek istiyorsun?
Bu imkansız.
Merhaba?
Orada kimse var mı?
Merhaba?
Orada kimse var mı?
Geliyorlar evlat. UMACILAR geliyorlar.
Hayır, kimse gelmiyor.
Senin için geliyorlar.
Sen çok kötü davrandın.
Boston'da bir randevun vardı...
ve bunu kaçırdın.
Hayır, benim suçum yok. Beni kaçırdılar.
Mazeret yok!
"Görevi İhmal", görevi ihmaldir.
- İşimi istemiyorum. - Ne?
Bu işi de, bu hayatı da istemiyorum.
5 yaşımdan beridir, sen benim... sen benim üzerimde baskı kurdun.
Beni patlatabilirsin diye görmek için...
Evet patlayacağım baba, ve hiç de umurumda değil.
Ne yaptım biliyor musun? 43 milyon dolarlık tahvil aldım.
Hepsinin de tamamen değersiz olduğunu biliyordum.
- Sen ne yaptın? - Kafamda bir hedef kurdum.
Daha da istiyorum. Daha da istiyorum!
Kendine gel Allah aşkına!
Şimdi...
programa uymaya hazır mısın?
Neden beni sevmiyor ve rahat bırakmıyorsun?
Sevgi büyük resmin parçası değildir.
Artık büyük resme bakacak mısın,
yoksa seni onlara mı vereyim?
Hayır. Onlar yoklar zaten.
- Hayır, hayır. Varlar. - Hayır.
Onlar buradaydılar ve geri dönecekler.
Senin için geri dönecekler, seni tembel pislik torbası.
Ne yapabilirim? Ne yapabilirim?
"Ne yapabilirim? Ne yapabilirim?"
Yapman gerekeni yap ve Boston'a ulaş.
Çünkü ulaşmazsan Craig'cik,
gözünü söküp çiğnerler.
Baba hayır. Gönder onları. Gönder onları lütfen.
Hemen gönder onları, gönder onları.
Tamam mı?
Toomy?
Craig Toomy?
- Haydi gidelim. - Bekle.
Ne?
Orada.
Orada ışığı hissediyorum.
Cam çok tuhaf.
Dinah...
Bir şey duyuyorum.
Orada hiç bir şey yok.
Dinah, bu senin hayalin, hepsi bu.
Dinah, bize ne duyduğunu söyle.
Bilmiyorum.
Belli belirsiz.
Uçaktan indiğimizde de duydum...
ve hayalim olduğuna karar verdim.
Şimdi camın arkasından da duyuyorum.
Sanki...
Mısır gevreği üzerine süt döktükten sonrası gibi.
Sen bir şey duyuyor musun?
Hiç bir şey. Bak, kız kör.
Yani, kulaklarının çifte iş yapmasına alışmış.
Sanırım isterik halde.
"Sen bir şey duyuyor musun?
Hiç bir şey. Bak, kız kör.
Yani, kulaklarının çifte iş yapmasına alışmış.
Sanırım isterik halde."
- Dinah neden bahsediyorsun? - Nick ile konuşuyordum.
Ve bizi duymuş. Ta oradan pencerenin yanından.
Müthiş kulakların var tatlım.
Duyuyorsam, duyuyorumdur.
Ve oradan bir şey duyuyorum. Şu istikametten.
Ve korkunç.
Gerçekten dehşet verici, korkutucu bir ses.
Ne olduğunu bize bir söyleyebilirsen şayet, belki bize faydası olur.
Bilmiyorum.
Ama daha yakın olduğunu biliyorum.
Buradan derhal gitmemiz gerekiyor.
Çünkü bir şey geliyor.
Şu korkutucu sesleri çıkartan şey.
Dinah, geldiğimiz uçağın yakıtı neredeyse bitti.
O halde, hemen yakıt koymalısınız! Geliyor, anlamıyor musunuz?
Geliyor! Buraya geldiğinde şayet gitmemiş isek,
hepimiz öleceğiz.
Kimseyi incitmek istemiyorum.
Unutma Craig'cik, umacılar buradaydılar.
Ve geri dönecekler.
Buraya geldiklerinde, gitmiş olursan iyi olur,
yoksa ne olur biliyorsun.
Ah ne olur biliyorum.
Beni yerler.
Beni yiyip bitirirler.
Bakın burası bir havaalanı.
İçinde yakıt olan başka uçaklar da olmalı.
- Eğer bulursak, uçurabilir misin? - Evet.
Sadece tek bir küçük problem var.
Tam olarak nereye gitmeliyiz?
Uzağa. Şu sesten uzağa.
İlk duyduğundan daha da yakın artık,değil mi Dinah?
Bilmiyorum. Sanırım uzakta ama, emin de değilim.
Öyleyse, Bay Warwick'in teklifini uygulamalıyız.
Öyleyse bir restoran ve yiyecek bir şeyler bulalım...
ve sonra da, ne olacağını düşünebiliriz.
Onu kim grup lideri seçti ki?
Devam etsek iyi olur.
Sanırım, gerçekten bu tür şeyleri biliyor.
- Ne tür şeyler? - Tam olarak bilmiyorum ama...
sanırım keşfetmeye değer.
- Haydi. - Tamam.
Çok açım.
Bakalım neleri varmış.
Bakın, kibritleri saklamamıza gerek olmadığını söylemiştim.
Haklıymışsın.
- Ama, şunlardan birini deneyelim, tamam mı? - Tamam, ama niye?
Öğreneceğimiz şey de işte buydu.
Kahpenin evladı. Başka bir sorun daha bulduk gibi.
Kibrit kutunu ödünç alabilir miyim?
Bekle bir dakika dostum. Bildiğin tam olarak nedir?
Bu durumun sandığımızdan daha da geniş uzantıları olduğu.
Ne oluyor millet?
Biliyorsam ne olayım, ama pek de hoşlanmadım bundan.
- Hatta bu beklediğimden de çok. - Pekala. Anlat bakalım.
Biliyorum ki...
Bozulmuş.
- Lanet, bundan nefret ediyorum. - Bozulmuş mu?
Hayır, hayır, hiç sanmıyorum.
Saatlere bakarak, dolabın elektriğinin yaklaşık 5 saat...
önce kesilmiş olduğunu söyleyebilirsiniz.
Bozulduğunu düşünmüyorsan, hele bir de sen dene.
Bozulmuş değil sadece tatsız. Aynen kağıt çiğnemek gibi.
Neden bozulmuş olduğunu düşünmüş olabileceğinizi anlayabiliyorum.
Bozulmuştu.
Biranı dene, onun nasıl olduğuna bakalım.
- Artık istemiyorum. - Bana bir versene.
Daha önce de sıcak içmiştim, hiç gözümü bile kırpmam.
Kahretsin. Yavan. Yavan ve eski araba lastiği gibi tadı var.
Ah güzel, ne güzel. Yavan, bunu görebiliyoruz.
Oradaki buz dolabından bir kaç tane daha bira ve...
bir kaç tane de meşrubat getirebilir misiniz?
Böyle vakit geçiremezsin artık Craig'cik,
Boston'a gitmelisin ve hemen gitmelisin!
Seni vurmak istemiyorum, ama gerekirse yaparım.
Evet yaparım.
Oradasın, değil mi?
Gereksiz ve tembel insanları yediniz,
ve şimdi de beni için geri dönüyorsunuz.
Ama buraya geldiğinizde, ben gitmiş olacağım.
Boston'a gidiyorum.
Hepimiz hemfikiriz. Bira çok yavan.
- Ama neden? - Benim bir fikrim var.
Ama bir şey söylemeden önce, hepinizin buraya...
çok dikkatli bakmanızı...
ve burada, uçaktan farklı olduğunu...
söyleyebileceğiniz bir şey var mı, bakmanızı istiyorum.
Yüzükler. Cüzdanlar. Çantalar. Cerrahi çiviler.
- Bunların hiç biri yok burada. - Doğru.
Yüzde yüz doğru.
Gördüğünüz gibi, burada bunların hiç biri yok.
Ama biz uyandığımızda, uçakta vardı. Neden burada yok?
Belki de olay olduğunda burada kimse yoktu.
Hayır, bu çok saçma.
Bir havalimanı, polis merkezi veya itfaiye gibidir.
Her daim insanlar bulunur.
Dikkat edin, birini duyuyorum.
Onu vurmak istemiyorum, ama gerekirse yaparım.
Şimdi beni Boston'a götürün.
- Ne oluyor? - Beni duyuyor musunuz?
Beni Boston'a götürün.
- Beni boğuyorsun. Dur! - Ne yapıyor? Ne oluyor?
- Dur bakalım, yaşlı dostum. - Kıpırdamayın.
Bana istemediğim bir şeyi yaptıracaksınız. Kıpırdamayın.
Ne diyorsa yap, Bethany.
Onu vurmak istemiyorum, ama gerekirse yaparım.
- Hayır, Albert. - Hayır.
Sanırım vuruldum.
Albert. Her şey yolunda, Albert.
Albert? Albert?
İyi misin evlat? İyi misin?
Yaram ne kadar kötü? Kanamayı durdurabildiniz mi?
Ah sanırım yaşarsın evlat.
İşte sana bir hediye. Zeminde buldum.
Tam göğsünden sana çarpmış ve geri sekmiş olmalı.
Kibritleri düşünüyordum. Silah, ateş almaz diye düşünmüştüm.
Bu çok cesurcaydı Albert. Ve de çok riskli.
Tanrım, ya yanılsaydım?
Hemen hemen yanıldın.
Biraz daha patlama ile Albert burada ciğerinde mermi ile olacaktı.
İyi misin?
Pekala. İşte yapacağımız...
Çok cesurca diye düşünmüştüm.
- Şu ipi uzatır mısın? - Yani, inanılmaz.
O kadar da değildi.
Hareket etmesini pek istemiyorum.
Pekala.
Ellerini tutuver.
Söylese,
Şu herifi öldürmedim, değil mi? Çok sert vurmuştum.
Bir ışık gibi söndü, ama hala hayatta.
Nabzı güçlü ve düzenli, yaşayacak.
Sadece kötü bir baş ağrısı ile uyanacak.
Bu arada, bazı tedbirler alsam iyi olur,
değil mi?
- Bu kadar kaba olman gerekiyor mu? - Evet.
Eğer emniyetli bir şekilde bağlı olmasını istiyorsan.
İstiyorsun, değil mi?
Pekala.
Peder John'un Noel hindilerinden biri gibi,
güzel paketlenmiş.
Şimdi, böyle kötü araya girmesinden önce nerede kalmıştık?
Beni ayağa kaldırın. Beni ayağa kaldırın.
- Beni hemen ayağa kaldırın. - Kapa çeneni.
- Kes şunu. - Hey.
Neden böyle yaptın ki?
Şimdi dinle beni. Artık uyanmanız lazım, dostlar ve kızlar,
ve bunu kibarca yapmaya da hiç vaktim yok.
Dinah bir şeyin bize doğru geldiğini söylüyor,
daha da kötüsü, ben de büyük oranda ona inanıyorum.
Şimdi, gelenin ne olduğu hakkında bir bilgi hayatımızı kurtarmayabilir,
ama kesinlikle eminim ki, yokluğu kısa zamanda sonumuzu getirecektir.
Farklı düşünen?
Ne güzel.
Bay Jenkins, duaya devam edin.
Üzgünüm, ama bu tür şeyler yazıyorum.
Ama hiç içinde rol almamıştım. Şu ana kadar, durum bu.
Sanırım gayet iyi gidiyorsunuz,
Bay Jenkins ve sizi dinlemekten hoşlanıyorum.
Kendimi iyi hissetmemi sağlıyor.
Ah çok teşekkür ederim.
Teşekkür ederim. Bunu söylemen ne kadar güzel, Dinah.
Sanırım, düşünce tarzımızda bir hata buldum,
o da şu:
Olayın boyutlarını kavramaya başladığımız zaman, varsaydık ki...
dünyanın geri kalanına da bir şey oldu.
Ama kanıtlar bu varsayımı desteklemiyor.
Ne olduysa...
sadece bize oldu,
yalnızca bize.
İnanıyorum ki, bildiğimiz dünya...
her zaman olduğu gibi tıkır tıkır işliyor.
Ama bizler,
Uçuş 29'un 10 kurtulanı, kaybolanlarız.
Ne biliyorsan söyle bize Bay Jenkins.
Zamanımızın hızla tükendiği hissinden kendimi alamıyorum.
Evet, tabii ki.
Burada hiç yemek yok, ama uçakta var.
Burada hiç elektrik yok, ama uçakta elektrik var.
Bunların hiç biri kesin değil, tabii ki,
ama kibritler de var.
Bethany'nin uçakta kibritleri var ve işe yarıyorlar.
Buradaki kibritler ise bozuk. Karbonatlı içecekler yavan.
Yiyecekler tatsız, hava kokusuz,
sesler titreşimsiz.
Ve bir delimiz var, silah ateşliyor,
ve mermi anca birkaç santim gidiyor ve takati yok.
- Sonra, tabii ki, hava durumu var. - Ona ne olmuş ki?
Dışarıda esen kuvvetli fırtınalar var,
ve hiç hareket etmeyen alçak bir bulut örtüsü var.
Olduğu yerde donmuş kalmış.
Sanırım iklim şartları durağan...
veya eski bir cep saati gibi yavaşlıyor.
Ki bu da beni işin can alıcı noktasına getiriyor.
15 dakika önce dedim ki, öğle yemek vakti gibi hissediyorum.
Şimdi ise, sanki bunda da geç bir vakitmiş gibi hissediyorum.
Sanki öğleden sonra 14:00, 15:00 gibi hissediyorum.
Ve saatlerimiz sabah 10'a çeyrek kalayı göstermeden önce,
havanın kararacağını görecekmişiz gibi kötü bir his var içimde.
Lütfen Bay Jenkins, konuya girebilir miyiz?
Şey, üzerinde çalıştığımız esas konu bizim...
zaman,
Albert'in önerdiği gibi boyut değil.
Diyelim ki, arada sırada,
zaman akışında bir delik oluşuyor.
Zamanda bir eğrilik değil, zamandan bir yırtık.
Zaman dokusunda bir yırtık.
Bu hayatımda duyduğum en çılgınca şey.
Amin.
Bay Gaffney, bize olan şey, içinde bulunduğumuz şey, asıl çılgınlık bu.
- Devam et. - Diyelim ki,
zaman dokusunda böylesine bir yırtık...
arada sırada oluşuyor.
Aynen rapor edilen nadir hava fenomenleri gibi olurdu.
tersine hortumlar,
dairevi gökkuşakları, güpegündüz yıldız ışığı gibi.
Kutup Işıkları.
Ne?
LA'dan ayrıldığımızda Mojave Çölü üzerinde Kutup Işıkları vardı.
Tam içinden geçmemiz gerekiyordu.
İşte bu. İşte bu. çöl üzerinde Kutup Işıkları.
Bu benim varsayımımı güçlendiriyor, değil mi?
Bunun içinden geçecek kadar şansızsak,
ve bu da zamanda bir yırtık ise,
bu da demektir ki, artık biz kendi zamanımızda değiliz, bayanlar baylar.
Bakın, bayanla hemfikir olmayım, zaman çok kısa.
Ana konuya geri dönebilir miyiz Bay Jenkins?
Ana konu mu? Ana konu şu, inanıyorum ki,
anormal derece kısa bir zaman geçmişe zıpladık,
diyelim ki 15 dakika,
ve zamanda yolculuk hakkındaki nahoş gerçeği keşfediyoruz.
22 Kasım 1963'e Teksas Eyaleti Okul Kitapları deposuna...
gidemeyiz, Kenedy suikastını durdurmayı ümit edemeyiz.
Piramitlerin inşasına veya Roma'nın yağmalanmasına şahitlik edemeyiz,
dinozorlar çağını ilk elden inceleyemeyiz.
Hayır, zaman seyyahı dostlarım,
etrafınıza şöyle bir bakın.
İşte geçmiş bu.
Bomboş.
Sessiz.
Atılmış bir boya kutusu kadar bomboş bir dünya.
Duyusal girdiler kaybolmuş. Elektrik zaten yok olmuş.
Ve zaman da, gittikçe hızlanan bir spiral gibi,
yitip gidiyor.
Ama ya biz?
Eğer bu mekan yitip gidiyorsa, ve biz de içinde mahkum kaldıysak...
Sanırım...
biz de onunla yitip gideceğiz.
Aksi takdirde, uçuştaki diğer yolcular gibi bir anda kaybolacağız.
Bay Jenkins?
Size daha önce sözünü ettiğim ses,
onu tekrar duyabiliyorum.
Yaklaşıyor. Çok çok yaklaşıyor.
Ben pencerelerin önüne gidiyorum.
Ya ikiniz, geliyor musunuz?
Biz buradan da çok güzel duyabiliyoruz.
Pekala.
Bay Toomy'den uzak durun emi.
"Bay Toomy'den uzak durun emi."
Ne yapıyorsun Brian?
Tüm bildiğim, kentteki tek ses bu.
Daha kentte değil ama yakında olacak. Çok yakında.
Dinah haklı. Buradan ayrılmalıyız.
- Ve buradan derhal ayrılmalıyız. - Evet ama nereye gideriz?
Atlantic City mi? Miami Beach mi? En yakın kaplıcaya mı?
Kaptan, gidebileceğimiz hiç bir yer olmadığını ileri sürüyorsun.
Sanırım, umarım, bu konuda hatalısın.
Şimdi, öncelikle bir sorum var.
Hiç bir takat olmasa da...
şu uçağa yakıt ikmali yapmak mümkün olacak mı?
Uçağın yanında, zeminde yakıt tankları mevcut.
Tanklar dolu olmalı.
Peki uçağa yakıt ikmali yapsak bile, ya sonrası?
Sonra tekrar havalanırız. Ses doğudan geliyor.
Zamanda yırtık ise, batıda bir kaç bin km. mesafede.
- Orijinal rotayı tersten izleyebilir misin? - Evet, ama neden?
Zamandaki yırtık hala orada olabilir.
Anlamıyor musun? Tam içinden geçerek geriye uçabiliriz.
Bu konuda haklı olabilir. Evet olabilir.
Olabilir veya olamaz. Önemli değil...
çünkü, bu uçakla bir yere gidecek değiliz.
Neden olmasın? Uçağa yakıt ikmali yapabilirsek, sonra neden...
Kibritleri hatırlıyor musun?
Restoran aldığımız yanmayanları?
- Eee? Ne olmuş ki? - Anlamıyor musun dostum?
Kibritler yanmıyor ise ve bira da yavansa...
O zaman jet yakıtı da yanmayacaktır.
O da bu dünyadaki diğer şeyler gibi, yararsız ve tükenmiş olacak.
Yakıt tanklarını sanki pekmezle doldurmuşuz gibi olabilir.
Yani burada kapana mı kısıldık?
Şu ses yaklaşıyor ve hiç bir çıkış yolu yok mu?
Daha önce UMACILAR'dan bahsetmiştiniz Bay Toomy.
- Onlar nedir? - Dinah konuşma onunla.
Endişelenmeyin. Çocuğu incitmem.
Artık o kızı incitmem. Sadece korkmuştum, hepsi bu.
- Ya siz? - Öyle.
Ama ben korktuğumda kızları rehine almam,
delikanlıları da vurmaya çalışmam.
Tam isabet.
Umacılar da nedir, Bay Toomy?
Şey...
onların hayal mahsulü olduklarını sanırdım,
ama endişelenmeye başlıyorum, çünkü ben de duyuyorum.
Sesi mi? UMACILAR'ın sesini mi?
Başka ne olabilir bilemiyorum.
Biraz daha bahsetsene onlardan.
Şey...
babam derdi ki...
umacılar, dolaplarda, kanalizasyonda ve...
diğer karanlık yerlerde yaşayan küçük yaratıklardır.
- Cinler gibi. - Hayır.
Cinler gibi değil. Hiç de öyle hoş bir şey değil, korkarım ki.
Babam, saçları, dişleri, hızlı küçük bacakları...
olduğunu söylerdi.
Şu küçük bacakları öyle hızlıydı ki...
tüm yaramaz küçük çocukları, ne kadar hızla kaçsalar da...
yakalayabilirlerdi.
Kes şunu.
- Kızı korkutuyorsun. - Hayır, korkutmuyor.
Hayal ürünü olduğunu biliyorum.
Sanırım, Laurel kastettiği onu benim korkuttuğum.
Babam, binlerce umacı olduğunu söylemişti.
Binlercesi olmalıydı...
çünkü, tüm dünyada koşuşturan milyonlarca...
küçük kötü kız ve erkek çocuklar var.
Babam şu kelimeye bayılırdı, "koşuşturan".
Sanırım, şuursuzca, istikametsizce, verimsizce hareketleri ifade ettiği için.
Çünkü, umacılar, onlar koşarlar.
Amaçları vardır.
Aslında, umacılar bu amaçların cismanileştirilmiş halidir.
Çocuklar bu kadar kötü ne yapmışlar ki, umacılar peşlerinde?
Bunu sorduğuna sevindim, Dinah,
babam birisi için "kötü" dediyse,
bu onun "tembel" olduğu anlamına gelir.
Ve tembel bir insan da, "büyük resmin" parçası olamaz.
çünkü, benim evimde, ya büyük resmin bir parçasısındır...
ya da işinde kaytarıyorsundur.
eğer işinde kaytarıyorsan ve büyük resme ait değilsen,
o zaman umacılar gelir ve seni resimden söküp atarlar,
tamamen söküp atarlar.
Derdi ki, bir gece yatakta yatardınız...
ve size doğru geldiğini duyardınız,
- ezerek, çiğneyerek, hırlayarak... - Kes şunu.
Yeter bu kadar.
Pekala.
İddiaya girerim, babandan korkuyordun, değil mi, Bay Toomy?
Puro kazandın, küçük bayan.
Beni dehşete düşürürdü.
Öldü mü?
Hı hıı.
İşinde kaytarıyor muydu?
Onu umacılar mı aldı?
Evet.
- Bay Toomy? - Ne?
Ben senin gördüğün gibi değilim. Çirkin değilim. Hiç birimiz değiliz.
Seni nasıl gördüğümü nasıl biliyorsun ki, küçük kör bayan?
Şaşırabilirsin.
- Tamam, şimdi ne yapıyoruz? - Bilmiyorum.
Tanrım, ne güzel görünüyor, değil mi?
Evet, bilhassa, etrafımızdaki her şeyle mukayese edildiğinde.
Brian, tam olarak ne kadar yakıtımız kaldı?
indiğimizde, 2500 kg.dan daha az vardı.
Tekrar geriye dönmek için,
bana en azından 50,000 kg. lazım.
Olanlar sanki bulaşıcı gibi.
Ben restorana geri dönüyorum.
Bayanları, bankacı arkadaşla uzun süre baş başa bırakmayı sevmiyorum.
- Haydi. - Bekle bir dakika.
Albert?
Albert, ne oldu?
Kaptan Engle.
Kaptan Engle, buraya gelin.
Sanırım, sorunumuza bir çözüm yolu buldum.
Ne yapıyorlar?
Kızağı uzağa çekip,
merdiveni kapıya irtibatlandırıyorlar.
Ve şimdi de yukarı çıkıyorlar.
Hangi aşamada oldukları hakkında bir fikrin olmadığına emin misin?
Tüm bildiğim, Albert'in kafayı yediği.
Uçağın orada olması ile ilgili bir şeyler söyleyip duruyordu.
Anlayamadım. Gerçekten çarçabuk konuşuyordu.
Umarım acele ederler.
Çünkü zavallı Bay Toomy haklı. Umacılar geliyorlar.
Tatlım, bu babasının uydurduğu bir şey.
Belki zamanında hayal ürünüydü,
ama artık değil.
Pekala Albert. Göster kendini.
Delil A, restorandan kibrit kutusu.
Dışarıda daha farklı gözüküyor.
Hava kararıyor. Farklı olan bu.
Bay Toomy nasıl?
Şaka mı ediyorsun? Uyuyakaldı.
Sanırım hepsi bu.
Artık yapacak ilave bir şey kalmadı.
Bekle bir dakika. Bir koku aldım. Kükürt kokusu aldım.
- Ben de aldım. - Başka birini dene, Albert.
Görüyor musunuz? Görüyor musunuz?
Bu ne demek anlıyor musunuz?
Kendi zamanımızı yanımızda getirdik.
Geçmiş dışarıda...
ve sanırım, geçtiğimiz deliğin doğusunda her yerde.
Ama "ŞU AN" hala burada. Uçağın içinde hapsolmuş.
Bu yüzden, daha parlak,buradaki her şeyden daha canlı görünüyor.
Bravo, Albert. Bravo. Birayı da dene.
Kokla.
Tanrım, bira gibi kokuyor.
Haydi dostum, döksene.
Doktorum, moruklara şüphenin faydası olmadığını söyler.
Hey.
Uyandın mı?
Kibritlerde işe yarıyor ama birada yaramıyor. Bu da ne demek?
Açıkçası, zamanı yakalamak için vakit geçmesi gerekiyor.
Mükemmel. Hayatımda içtiğim en iyi bira bu.
Haklısın. Olağanüstü.
Al, sodayı da dene.
Beyler, kola bu gün çok ama çok güzel.
Yüce İsa, ne karanlık.
Çatlağı izliyor gibisin.
Endişelenme, hala kendinde değil.
Kahretsin, çok tüyler ürpertici.
Balsa ağacının içindeki beyaz karıncalar gibi.
Sanırım Bay Toomy'yi kontrol etmeliyiz.
Hakkında endişeliyim.
Ama şuursuz ise, yapabileceğimiz bir şey yok demektir.
Şuursuz olduğunu sanmıyorum.
Ve hatta uyduğunu bile sanmıyorum.
Pekala, gidip bir bakalım.
Hey baksana, düşündüm ki ben de...
Aman Tanrım, nerede bu adam?
- Bilmiyorum. - Sessiz olun.
Orada. Orada saklanıyor. Bir şeyin arkasında.
Bunu nereden biliyorsun? Ben hiç bir şey duymuyorum.
Ben duyuyorum. Kalbinin sesini duyuyorum. Hızlı ve çok sert çarpıyor.
Ölesiye korkmuş. Onun için çok üzülüyorum.
Bay Toomy? Lütfen buraya gelin. Seni incitmek istemiyoruz.
Bay Toomy? Bay Toomy, lütfen korkmayın.
Dinah. Dinah!
Hayır. Tanrım!
- Hayır. Dinah. - Hayır!
Ah hayır.
Durun bakalım.
Pekala.
- Dinah. - Ben yardım bulacağım.
Tamam.
O küçük bir kız değil. O küçük bir kız değil. O küçük bir kız değil.
O umacıların lideri.
Ölü, kör gözleriyle diğer umacıları çağırıyor.
Şu küçük velet.
Müthiş zekisin, biliyor musun? Sen müthiş zekisin.
Pek de değil.
Bethany'nin kibritlerini olanı gördüm ve düşündüm ki...
Gelin. Hemen gelmelisiniz.
Lütfen. Kızı bıçakladı ve sanırım kız ölüyor.
- Sakin olsana, kim ölüyor? - Dinah.
Bıçak göğsünün içinde kırıldı. Kızı Bay Toomy bıçakladı.
Lanet olsun. Albert, benimle gelsene.
Brian, motorları ısıtmaya başla...
ama ben Dinah'ı getirene kadar bir yere kıpırdama.
Bay Jenkins, merdivenlerin dibinde. Bay Toomy'ye bir göz atın.
- Haydi, Albert. - İyi misin? Sorunun yok değil mi?
- Çık buradan. - Konuşmamaya çalış.
Dinah, konuşmamaya çalış, tamam mı?
Merhaba, Dinah.
Endişelenme aşkım. Seni hemen şimşek hızıyla düzelteceğiz.
- Canın acıyor mu? - Hı hıı.
Nefes alırken acıyor.
- Seni öksürtüyor, değil mi? - Hı hıı. Hayır, bilmiyorum.
Öksürmezsen iyi olur.
Gıdıklanma hissin olur, sadece yok saymaya çalış, emi?
Artık konuşma.
Beni dinle. İç kanaması var.
Eğer bu bıçağı hemen, derhal çıkartmazsak,
kendi kanında boğulacak.
Bay Warwick, bir koşu bana altı masa örtüsü getirin....
şu köşeyi dönünce, köşedeki bardan ve çabuk ol.
Ne yapıyorsun?
Doğru cerrahi alet için bakıyorum.
- Kan görmeye dayanabilir misin? - Zorunda kalırsam, yapabilirim.
- Güzel. Benim hemşirem olacaksın. - Tamam.
Şimdi, iyi olacaksın Dinah.
Seni sıfır kilometre yapacağım, söz veriyorum.
Daha da yakınlar. Gerçekten, gerçekten acele etmelisiniz.
Biliyorum aşkım, biliyorum.
İşte böyle Craig'cik. İşte böyle, karanlıkta otur bakalım.
Harekete geçme zamanı geldiğinde, ben sana haber vereceğim.
Tamam baba.
Sen nasıl istersen.
Tamam. Kızı uçağa götürmek için bir sedyeye ihtiyacımız var.
Albert, sen ve Bay Gaffney sedye bulma işine tahsis edildiniz.
Bay Gaffney, şu tezgahın ardına bakarsanız,
sanırım, 2 çok keskin bıçak bulacaksınız.
- Masa örtülerinden birini kullanabilir miyim? - Evet, neden?
Göstereyim.
Çocukluğumda, Indiana Jones oyunu oynardık.
Böyle bir şey yapardım, neredeyse kardeşimin kolunu kırıyordum.
Yeterli. Ama unutma, göreviniz Bay Toomy'yi tekrar yakalamak değil.
Göreviniz, en kısa zamanda bir sedye bulmak ve...
çarçabuk buraya getirmek. Anladınız mı?
10 dakika içinde bir şey bulmazsanız, hemen dönün...
kızı uçağa taşıyacağız.
Eğer iç kanama varsa, onu hareket ettiremeyiz.
Seçeneğimiz yok. Bir şekilde kızı uçağa götürmeliyim.
- En fazla 10 dakika ekleyebilirim. - biliyorum,
- eğer iç kanaması varsa... - Laurel,
o haklı.
Haydi evlat, gidelim. Haydi.
Kendini nasıl hissediyorsun Dinah?
- Çok canım yanıyor. - Mutlaka öyledir aşkım.
Bıçağın ufak bir parçası bedenine sıkıştı ve onu çıkartmalıyım.
- Bunu biliyorsun, değil mi? - Evet.
- Korkuyorum. - Ben de Dinah.
Ben de.
Masa örtülerini kare şeklinde katla, olabildiğince kalın olsun.
Bana yakın diz çök. Bay Warwick, kemerini çıkart.
Şimdi, bıçağı yakalayıp, dışarı çekeceğim.
Çıkar çıkmaz, bu bandajları hemen bastıracaksın.
- Sıkı bastır, anlıyor musun? - Evet.
Yüce İsa, bana yardım et.
Sakın ha! Sakın fenalık geçirme! Sakın ha!
Şimdi. Sıkı bastır. Olabildiğince sıkı bastır. Beni anlıyor musun?
Evet.
Sıkı bastır.
Oraya da bir bakalım.
Sence kilitli mi?
Bunu anlamanın bir tek metodu var.
Hey, çocuk, Albert.
Bak bir sedye.
Hey dikkat et. O burada. O içeride.
Sen de onlardan birisin, değil mi? Bir umacı.
Lanet herif.
Üzgünüm.
Ben gerçekten, çok üzgünüm,
ama yapmam lazım.
Eğer her şeyi beni açımdan görebilseydin, anlardın.
Boston'a gidiyorum. Boston'a gidi...
Pekala, kaldır kızı.
İşte böyle. Yakaladık. Kemer.
Duyuyor musun? Toomy onları yakaladı galiba?
Kemer hemen.
Tamam, sar etrafını. Basınca devam etmeni istiyorum...
- çünkü ben aşağıya doğru gidiyorum. - Ne?
- Lütfen, dikkat ol. - Olurum. En iyi yaptığım şey.
Muhteşem yaptın hani.
Teşekkür ederim, Laurel.
Sakın...
Sakın onu öldürmeyin.
Neden ki? O şerefsiz seni bıçakladı aşkım.
Tüm bildiğim, o bize lazım. Anlıyor musunuz?
Ona ihtiyacımız var.
Kızın dediğini dinle Nick.
Anladım.
- Kaptan Engle? - Evet?
Neden geri dönmediler?
Bir şey diyemem.
Bob'a, yani Bay Jenkins'e sordum.
Terminal civarında kimse görüp görmediğini sordum,
göremediğini söyledi.
Ya hepsi öldüyseler?
Hayır, eminim ki, ölmediler.
Eğer kendini daha iyi hissetmeni sağlayacaksa,
merdivenin dibinde ona eşlik et.
Korkuyor musun?
Evet.
Evet acayip korkuyorum.
Ben biraz daha iyi gibiyim.
Hep kendinden korkmak çok zor bir şey.
Denemesi çok kolay.
Bir işaret var mı hiç?
İşaretten ne kast ettiğine göre değişir.
Sadece, sen uçağın dışına gelmeden az önce çığlık gibi bir şey duydum.
Umarım, Dinah, iyi olur.
Ama bilmiyorum, Yani, kızı çok kötü bıçaklamış.
Kaptanı gördün mü?
Cihazları programlıyor mu ne...
Öyle umarım.
Bu gürültü de ne?
Tatlım, umarım, asla öğrenmek zorunda kalmayız.
Albert?
İyi misin, Albert?
Bay Gaffney nerede, Albert?
Havalimanı Hizmet ofisinde.
Bay Toomy içeride, kapının arkasında saklanıyordu, sanırım.
Bay Gaffney'i öldürdü, çünkü içeri önce o girmişti.
Eğer içeri ilk ben girseydim, onun yerine beni öldürecekti.
Sonra...
Bay Toomy'yi öldürdüm.
Çünkü öldürmeliydim. Peşimden geldi, anlıyor musun?
Bir yerden başka bir bıçak buldu ve peşimden geldi.
Albert.
Albert, kendini toparlayabilir misin sen dostum?
Bilmiyorum.
Daha önce hiç kimseyi öldürmemiştim.
Biliyorum, iğrenç bir şeydir. Anlıyorum, inan bana.
Ama bir an önce atlatılmalı. Çabucak atlatman lazım.
Çünkü, şu ses gitgide yaklaşıyor.
Bunu bir tost makinesi ile mi yaptın?
Ölmemiş.
- Ölmemiş mi? - Kendin bak bir de.
Şuursuz ama, hala oyunun içinde.
Şimdi, Bay Gaffney'i bulabilecek miyiz, ve şansı var mı bir bakalım?
Şu sedyeyi buldunuz mu?
Sedye Albert?
- Evet bulduk. - Haydi delikanlı, gidelim.
Kontrolü elden bırakma Albert. Tüm yapman gereken bu.
Kontrolü elden bırakma, o zaman iyi olursun.
Albert.
Sedyeyi yukarıya götür. Ben az sonra sana yetişirim.
Ya sen ne yapacaksın?
Ofise ineceğim ve kullanabileceğim başka bir şey var mı, bakacağım.
Sana inanmıyorum.
İnanmak zorunda da değilsin, Albert.
Sadece, sedyeyi yukarıya götür ve ben hemen sana yetişirim.
Sakın ardına bakma.
Sen bundan da fazlasını hak ediyorsun, kahpe herif.
Sakın onu öldürme. O bize lazım.
Beni anlıyor musun? O bize lazım.
Nick,
- geliyor musun? - Evet,
bir dakika içinde.
Boş ver. Bu kadar da çabuk değil.
Geliyorlar.
Yardım edeyim.
Dikkat et, Albert. Bethany, sallama kızı.
- Şimdi, kızı yukarı taşımam yardım edin. - Durumu ne kadar vahim?
Şuursuz ama hala hayatta.
- Diğerlerine ne oldu? - Gaffney öldü.
Toomy de ölmüş olabilir.
Şimdi, sendeki ucu yukarda tutuver.
Dikkat edin.
Dikkat. Kızı buraya getirin.
Dikkat. Tamam. Yavaşça aşağıya bırakın.
Tamam, şimdi kayışlarını bağlayın.
- Kötü, değil mi? - Yeteri kadar.
Geriye dönene kadar yaşayacak mı?
Bunu nereden bileyim be? Ben bir askerim, lanet bir cerrah değil.
Üzgünüm. Üzgünüm.
Şu zamanda yolculuk olayı...
gerçekten sinirleri bozdu, değil mi?
Özür dilemek zorunda değilsin.
Motorları çalıştıracağım,
oradaki yakıt pompalarını ulaşabileceğim kadar yaklaşacağım.
Ben bunu yarken, dördünüz hortum aracını çekersiniz.
Diğer tarafta tek bir yer mevcut. Anlıyor musun?
- Anladım. - Haydi bakalım, o zaman.
Bethany, Mr. Warwick? Siz de birlikte gidin, merdiveni uçaktan uzaklaştırın.
Ben uçağı ayarladığımda,
merdiveni tekrar geri getirin. Haydi bakalım.
Seni eve götüreceğiz.
Aman Tanrım. Aman Tanrım, bakın.
Gün tekrar ağarıyor bile.
Hava kararalı ne kadar olmuştu?
40 dakikadan az.
Eh, şu an bunun için endişelenemeyiz.
Craig.
Craig Toomy.
Bırak öleyim.
Lütfen, lütfen. Bırak da öleyim.
Bay Toomy'ye ne olacak?
Bilmiyorum. Tüm bildiğim, her şey olup bittikten sonra,
senin ve Dinah'ın istediğini yaptım.
Yerde baygın bir şekilde bıraktım.
Eğer L.A.'a dönebilirsek, benimle yemeğe çıkmak ister misin?
Evet.
- Ne çok isterdim bunu. - Ben de.
Belki de,bunu görebilirsek, bir çaresine bakabilirdik.
Hiç de sanmıyorum.
Pekala, hep birlikte.
Güzel iş.
Buraya.
Haydi, haydi.
Güzel, güzel. Tut şimdi. Bethany, neden buraya gelmiyorsun?
Pekala, bunu görüyor musun? Şu kapağı açabilir misin?
Nick, şu başlığı oradan alıp, şuraya iliştirsene.
- Bu şekilde oldu mu? - Evet.
İşte buyrun.
Hangisi ilk, kaptan?
Neden sağdakini bana vermiyorsun?
Ya şimdi, Brian?
Motorları, yakıt deposundan yakıt emmek için kullanacağım.
- Bu ne kadar sürer? - Bilmiyorum.
Bir saat, belki de iki.
Acele etsen iyi olur. İki saatimiz olduğunu hiç sanmıyorum.
Hatta bir saatimiz bile olmayabilir.
Craig.
Craig, kalk bakalım.
Hemen kalkman lazım.
Git başımdan. Git başımdan.
Sen... senden nefret ediyorum. Git başımdan.
Senin için geldiler, Craig.
Görmek istediğin herkes.
Boston'dan geldiler ve buradalar.
Onları hala görebilirsin.
Eğer ayağa kalkabilecek kadar erkeksen?
Erkeksem mi?
Sen hangi pisliksen, mutlaka şaka yapıyor olmalısın.
Haydi, Craig.
Sonsuza kadar beklemezler.
Umacılar icabına bakarlar yoksa.
Kalkman lazım. Kalkmalısın.
Haydi, Craig, kalk.
Bu taraftan, Craig. Hepsi de seni bekliyorlar.
Üzgünüm, Mr. Toomy.
Bütün yaptıklarına rağmen, çok üzgünüm.
Ama bize lazımsın. Haydi acele et, acele.
Ne oldu, Brian?
Motorlar yeni yakıtın tadına şöyle bir baktılar ve pek beğenmediler.
Kahretsin.
Eee, ne yapabilirsin bu konuda?
Diğer iki motorun pompaları çalıştırmaları için uğraşacağım.
Artık tamamen kapatıyorum.
Yakıtın,uçağımızın zaman akışına ayak uydurmasını beklemek zorundayız.
- Sonra şansımız tükenebilir Brian. - Evet tükenebilir.
Ne oluyor? Her şey yolunda mı?
Bu konuda ancak tahmin yapabiliriz.
Sen, onları bana sen getirdin,değil mi?
Yönetim kurulu başkanını, şirket yöneticilerini, hepsini.
Evet, ama acele etmelisin. Onlar, oraya gitmeyeceğine karar vermeden.
Bu taraftan, Craig. Hepsi de seni bekliyor.
Acele et.
Dinah uykusunda konuşuyor gibi.
Çıldırmış olabilir, sanırım.
Bilmiyorum...
ama toprağa yakın olabilir.
- Sanırım... - Acele etmelisin,
onlar senin gitmeyeceğini düşünmeden...
Sanırım, Toomy denen herifle ilgili rüya görüyor olabilir.
Az önce ismini söyledi.
Tamam, yapmamı istersen yaparım.
Ama acele et. Biliyorum canın yanıyor, ama acele etmelisin.
Çıldırdı değil mi?
Hayır, hiç de sanmıyorum.
- Sanırım, yapacak bir şeyi var... - Ne gibi?
Bay Toomy hakkında Nick'e söyledikleri gibi.
Ona ne kadar ihtiyacımız olduğunu söylemişti ya.
Bir kaç dakika rahat bırakın kızı, onun sadece uykuya ihtiyacı var.
Tanrım, umarım en kısa zamanda havalanırız.
Teşekkür ederim. Onları bana getirdiğin için teşekkür ederim.
Bu benim son şansım, biliyorsun.
Bu benim, babamdan ve diğer şeylerden kurtulmak için son şansım.
Evet biliyorum, ama acele etmelisin. Lütfen, lütfen acele et.
Tamam, tamam, tamam, nasıl istersen.
O da neydi?
Sanki, bir ağaç devriliyor gibi duydum.
Ama yeteri kadar rüzgar yok ki.
Hayır, yok.
- Ne oluyor? - Hiç bir şey.
Şuna bak.
Buradan gitmeliyiz. Derhal buradan gitmeliyiz.
Kesin şunu. Lütfen, kesin şunu!
Zaman kısalıyor Brian. Ne kadar daha var?
- On beş dakika. - Şunu kesemez misin?
Şunu kesemeyeceğine emin misin?
Her bir kanat için, 25 ton yakıt almalıyım, bir damla eksiği olmaz.
Aksi takdirde düşer ve yanarız.
Acele et, Craig.
Bana bakın.
Ayağa kalk Craig, Ayağa kalk.
Bana bak, Craig.
Hepsi de Boston'dan buraya o kadar yol tepip sana geldiler.
Şimdi acele et bakalım, Craig. Acele et, acele et.
Koş onlara, Craig. Çabuk, çabuk.
Uçağın etrafından dolaş. Uçaktan uzaklaş. Onlara koş şimdi.
Pekala. Ayrılıyoruz ve şu lanet yerden gidiyoruz.
Bay Toomy. Bu Bay Toomy!
Ne yapıyor?
Boş ver şimdi onu. Vaktimiz tükendi.
Bay Toomy, en nihayet. Ne mutlu ki, başarabildiniz.
Eee, bize raporunuzu verin bakalım Craig.
Bize ne kadar para kazandırdığını anlat bakalım.
Size ne kadar para kazandırdığımı öğrenmek istiyor musunuz?
- Evet. - Size ne kadar para kazandırdığımı...
söyleyeceğim.
- Size hiç... - Hayır Craig.
Kapa çeneni. Kapa çeneni. Kapa çeneni!
Onlara parayı kaybettiğini ama bunun bir hata,
bir kaza olduğunu söyle.
Hayır.
Sizin için hiç para kazanmadım. Sizin için hiç para kazanmadım.
Sizin için para kaybettim. Sizin için para kaybettim!
Tam 43 milyon$ kaybettim.
Ve bunu bile bile yaptım.
Bunu bile bile yaptım! Bunu bile bile yaptım!
Seni ahmak.
- Seni salak herif. - Hayır. Hayır.
Ne yapıyor?
Artık beni korkutmuyorsun baba.
Umacı diye bir şey de yok.
Onları sen uydurdun.
Hayır.
Neredeyim?
Tamam.
Pekala, buradan defolup gidelim.
Bunlar da ne be?
Aman Tanrım.
Umacı!
Ah hayır!
Haydi.
Haydi, acele edin!
Hayır. Hayır.
Hayır. Hayır. Hayır.
Hayır.
Hayır. Hayır.
Hayır!
Hayır Craig, koştuğunu zannedebilirsin, ama koçmuyorsun.
Kaçmaya çalışıyorsun.
Hayır, hayır, hayır. Baba hayır.
Gönder onları.
Lütfen gönder onları. İyi biri olacağım. İyi bir evlat olacağım.
Lütfen, onları gönderirsen, iyi biri olacağıma söz veriyorum.
Kemerlerinizi bağlayın. Kemerlerinizi bağlayın.
Ah hayır.
Haydi bebek.
Aman Tanrım.
İyi misin, Bethany?
Yüce Tanrım, şuna bir bakın.
- O da ne? - Bay Toomy'nin peşine düşüyorlar,
veya Bay Toomy'nin bulunduğu yerin.
Eğer Toomy terminalden ayrılmasaydı,
bizi ve uçağı da yiyeceklerdi.
Kız biliyordu.
Kız bir şekilde bunu biliyordu.
- Artık biz de biliyoruz, değil mi? - Neyi?
Neyi biliyoruz?
"Bugün" artık "dün" olduğunda ne olduğunu biliyoruz.
Onları bekliyor.
Onları, "sonsuzluğun bekçileri"ni bekliyor.
Hep peşinden geliyor,
mümkün olan en etkin şekilde, onu yiyerek,
arta kalanları temizliyor.
Bay Toomy onları biliyordu.
Onların UMACILAR olduklarını söylemişti.
Ah hayır. Ah hayır.
Haydi, haydi.
Pekala.
Çıkın buradan.
Bize yetiştiler mi? Bize yetiştiler mi?
Yukarı, yukarı, yukarı.
Haydi, haydi.
Başardık mı? Havalandık mı?
Ne oldu? Çarpıyor muyuz?
Dinleyin Bay Warwick, oturun ve kemerinizi bağlayın,
her şey yoluna girecek.
- Sakın şunları açma. - Endişelenme, açmam.
Havalandık.
Artık ne olduğunu hepimiz biliyoruz.
Tam olarak geldiğimiz rotadan geri dönüyoruz.
Ve ümit edelim ki,
içinden geçtiğimiz geçit hala yerinde olsun.
Eğer öyleyse,
içinden geçeceğiz.
Ben öne gidiyorum. Gelmek ister misin?
- Hayır, ben kızla kalayım. - Tamam.
Bir yemek sözümüz var hala. Unutmadın, değil mi?
Hayır, unutmadım, ve unutmayacağım da.
Ben de unutmayacağım.
Bekle Dinah.
Lütfen bekle.
Peki ya, yakıt bozulursa ne olur?
Bunun cevabını zaten biliyorsun Bethany.
Evet biliyorum, düşeriz. Hikayenin sonu.
Beni öpmek ister misin?
Evet.
Şey,
devam etsen iyi olur.
Ne kadar geç olursa, o kadar gecikmiş olur.
- Zaman çarçabuk geçiyor, değil mi? - Evet öyle.
Sanırım, bir müddet sonra, gündüzler ve geceler sanki...
bir kameranın objektifi kadar hızlı işleyecek.
Hepimiz Boston'a farklı nedenler için gidiyorduk.
Peki ya sen Nick?
Neyse boş ver. Üzerinden nice zaman geçti.
Neden söylemeyeyim ki?
Dünyanın dört bir tarafında tonla katil top mermileri...
görmüşsen, en gizli sınıflandırmanın ne manası kalır ki?
Silahlı kuvvetlerde özel bir görevliyim Brian.
Bir çok iş yapıyorum,
bazıları hayli zararsız, bazıları ise şaşılacak derecede iğrenç.
Boston'da politikacı bir adam var.
şimdi bu adam... diyelim ki, adı Bay O'Banion olsun,
ve diyelim ki, bu adam çok zengin Brian,
İrlanda Cumhuriyet Ordusunun ateşli bir destekçisi aynı zamanda.
Çok tehlikeli derecede de bir idealist.
Bizzat kan görmesi hiç gerekmeyen biri.
Böyle birini öldürür müydün?
Zorunda olmadığımı sürece hayır.
Bak, şu bizim Bay O'Banion'un çok güçlü Amerikalı dostları var,
ve dostları da bizim dostlarımız.
Bu yüzden, Bay O' Banion 'ı öldürmek büyük bir politik risk olabilir.
Ama adamın yanında, çok güzel bir fıstık da var.
Ve bu kız da, benim öldürmem gereken kişi.
Bir ikaz olarak mı?
Evet,
bir ikaz olarak.
Bende bu kadar. Peki ya sen?
Üstünden atmak istediğin ne saklıyorsun?
Ben mi? Hayır.
Hayır, benim saklayacak bir şeyim yok.
Belki de, tek bir şey var.
Eski eşim Boston'da bir yangında vefat etti.
Bu yüzden geri dönüyordum.
Evliliğimiz gerçekten çok kötü bitmişti.
Çocuklar hakkında kavga ediyorduk.
Ben istiyordum,
o ise istemiyordu.
Ve ben de hiç yapacağımı sanmadığım...
bir şey yaptım.
Biraz...
Hep ona ne kadar üzgün olduğumu söylemek istiyordum.
Sanırım, çok fazla bekledim.
Çok endişelenmemelisin Brian.
Eminim ki, seni affetmiştir.
Eğer bundan kurtulabilirsen, eğer geri dönebilirsen,
o işi bitirecek misin?
Kızı öldürecek misin?
Hayır.
Hayır, artık Bayan Hopewell'in oğlu Nicholas için gece ürpertileri yok.
Eğer, buradan emniyetle çıkarsak...
ki çok zayıf bir ihtimal olarak görüyorum şu an,
sanırım emekli olurum.
Ne yaparsın?
Hep uçmayla ilgilenirdim.
Laurel.
Dinah.
Konuşmamaya çalış.
Geri dönüyoruz.
Sen de iyi olacaksın, söz veriyorum.
Benim hakkımda endişelenme, Laurel.
Ben istediği elde ettim.
Dinah, konuşmamalısın.
Gördüm.
Bay Toomy'nin gözlerinden gördüm.
başlangıçta, her şey kötü ve çirkin göründü ona,
ama sonunda daha iyiydi.
Lütfen, Dinah, artık konuşmamaya çalış, tamam mı?
Seni gördüm, Laurel.
Çok güzelsin, bilhassa gözlerin.
Her şey çok güzeldi,
hatta ölen şeyler bile.
Sadece görmek bile,
çok güzeldi.
Dinah?
Nefes al, Dinah.
Lütfen.
Lütfen Dinah, nefes al. Nefes al lütfen.
Bay Toomy'nin gözlerinden gördüm.
Her şey çok güzeldi, hatta ölü olan şeyler bile.
Sadece görmek bile...
öyle güzeldi ki.
Bununla yaşayabilirim.
Küçük kızı az önce kaybettik.
Ameliyatını olamadı.
Öyle... olamadı.
Laurel iyi mi?
Evet, biraz biraz.
Laurel'den hoşlanıyorsun, değil mi?
Hı hıı.
Bir kıza tutulduğumu hayli eğlenceli bulabilecek...
bir kaç arkadaşım var, ama öyle tutuldum.
İyi huylu bir kız Brian.
Şey, ikinize de bol şans diliyorum.
Ama sanırım, geriye dönüşe konsantre olmalıyız.
Şu an...
tam şuralardayız.
Ve burası da, zamanda yırtığın olması gereken yer.
Ben uçağı kullanırken, sizler de iyice gözler misiniz?
Tabii ki.
Ne lanet şey aradığımı bilmek isterdim.
Ah sanırım, gördüğünde anlayacaksın.
Eğer görürsen.
Sorun ne?
Bilmiyorum ve sorun da bu, sevgili evladım.
Yanlış bir şey var. Hatta çok yanlış bir şey.
Ama ne olduğunu, pek çıkartamıyorum.
- Brian? - Evet?
Sanırım, bir şey görüyorum.
Yüce Tanrım.
Hayır.
Evet, tam isabet.
Bayanlar ve baylar,
aradığımız şeyi bulduk.
Uçağı tam ortasına sevk edeceğim.
Ve diğer tarafta ne var göreceğiz.
Dur! Dur. Kaptan.
Lütfen dur., Durmalısın.
- Dur. Dur. - Geri dön, ben icabına bakarım.
- Durun. - Ne?
Durun. Geri dönmesini söyleyin. Geri dönmeliyiz.
- İçinden geçemeyiz. - Sakin ol, her şey yolunda.
Kaptana söyle. Geri dönmeliyiz.
Hepimiz öleceğiz.
Beni dinleyin. Hepimiz uyuyorduk. Anlıyor musunuz?
Yırtıktan geçtiğimizde, hepimiz uykudaydık.
Lanet olsun.
Geri dön, Brian. Hemen geri dönmen lazım.
Nick.
Evet?
Nick, iyi misin?
Evet, daha iyi günler de görmüştüm. Lanet kolumu kırdım.
Pas geçtik, değil mi?
Evet pas geçtim. Ama neden, bu kadar da yol gelmişken?
Pas geçtik, değil mi? Ah ne kadar da yakındı. Büyük başarı.
- Bu dahili haberleşme mi? - Evet, ama ne oluyor be?
Herkes beni dinlesin. Zamanında uzaklaşmayı başardık.
Müthiş şanslıydık.
Ve müthiş salakça davrandık.
Açıklayacağım. Zaman yırtığından ilk geçtiğimizde,
uçakta uyanık olan herkes yok oldu.
- Ah sakın söyleme. - Şu an hepimiz uyanığız.
Bu yüzden, mantık der ki, eğer yırtıktan yine uyanık geçersek,
biz de yok oluruz.
- Hepsi bu. - Hepsi bu mu? Hepsi bu mu be?
Peki ya şimdi ne yapmamız gerekiyor bu konuda?
Uyumamız mı lazım?
Bunu nasıl yapacağız?
Hayatımda kendimi hiç bu kadar uykusuz hissetmemiştim.
Şu an ne yapacağımızı bilmiyorum.
Ama eğer, şu delikten geçmeyi deneyeceksek, hemen yapmalıyız.
Uçaktaki yakıt, bizi en fazla bir saat götürür.
Şey, mutlaka başka hava limanları da vardır.
Var ama, bu ebatta bir uçağı kaldırabilecek büyüklükte değil.
Hayır, LA'da da olmalı. Ve en azından...
en azından 35 dakika sürer intikal etmek.
ve bu da bize sorunu çözmek ve delikten geçmek için...
en fazla 20 dakika kazandırır.
Şimdi...
herkesi aynı anda uyutmayı nasıl başaracağız?
En önemlisini unutuyor musunuz?
Yani, hepimizi bu işten kurtaracak bir çözüm bulsak bile,
L.A.'da uçağı kim indirecek?
Hiç şansımız yok, biliyorsunuz, değil mi? Kesinlikle hiç şans yok.
Bunun bir yolu olmalı. Mutlaka olmalı. Değil mi?
Bir çıkış yolu var.
Lanet olsun, var.
Ne ki? Anlıyorum ki, bir iz üzerindesin.
Basınç. Bulduğum yol bu. Basınç.
Tabii ki. Basınç.
Neden bahsettiğinizi bana anlatır mısınız?
Hava basıncını, deniz seviyesinin yarısına, 7 psi'a...
indirmekten bahsediyorum.
Sonra da, hızla, bizde ışıklar kararacak.
Tek sorun ise, Laurel'in sorduğu şeyin cevabı?
Delikten geçtikten sonra nasıl uyanacağım ve uçağı indireceğim?
Birimiz,delikten geçmeden az önce...
basıncı yükseltip bizi uyandırmalı.
- O zaman birimiz... - Birimizin ölmesi lazım.
Ama bunu kim yapacak?
Hepiniz kibrit çöpü çekerseniz?
- Buna gerek yok. Ben yapacağım. - Hayır.
Neden sen yapasın ki?
Neden biz çöp çekmiyoruz?
Neden Bob olmasın? Veya Albert? Veya ben?
- Benimle gelsene bir dakika. - Nick, fazla zaman kalmadı.
Biliyorum. Sen yapman gerekenleri başlat.
Haydi.
Laurel.
Aramızda bir şey olabilirdi, senin ve benim.
Bu konuda haklı olabileceğimi düşünüyor musun?
Düşünüyorsan, söyle bana.
Kıvıracak zaman yok. Kesinlikle yok.
Evet öyle, sanırım haklısın.
Ama emin olamayız. Yani, bilemeyiz.
Zamanla hatırlanır, değil mi? Zaman, uyku ve bilmemek.
Ama ben "o" kişi olmalıyım, Laurel.
Görüyorsun, hayatım boyunca, makul gerekçeler oluşturmaya...
gayret ettim, tüm defterlerim kıpkırmızıydı ve bu da...
bunları dengelemek için son şansım, bunu yapmaya niyetliyim.
Neden bahsettiğini, anlamı...
Bak, hakkımdaki her şeyi sana...
anlatabilmeyi dilerdim, ama hiç vakit yok.
Benim için özel bir şey yapar mısın?
Bunu halledersen, memnun olurum.
- Evet. Evet, tabii ki. - Nick.
Evet geliyorum. Beni dinle. Beni çok dikkatli dinle.
Vazgeçecektim. Karar vermiştim.
- Neden vazgeçecektin? - Önemli değil.
Önemli olan, bana inanman. İnanıyor musun?
Neden bahsettiğini anlamıyorum, ama cidden sana inanıyorum.
- Nick, yırtığa yöneliyoruz. - Hı hıı, hemen geliyorum, lanet olsun.
Dinle, sevgili yaşlı babam Fluting köyünde yaşıyor.
Londra'nın 35 km. güneyinde.
High Street üzerindeki her hangi bir...
dükkana sorabilirsin. Bay Hopewell.
Yaşlıların bazılara ona "ihtiyar" der.
Ona git ve de ki, vazgeçecektim.
Israrcı olmalısın.
Benim adımı duyunca, küfredip, dönüp gitmek isteyecektir.
- Israrcı olabilir misin? - Evet.
Güzel.
Şimdi, sana söylediğimi tekrar et,
ve bana inandığını söyle ona.
Ona söyle... Ona de ki, Belfast'taki kilisenin...
dışında olanları telafi etmek için...
elimden gelenin en iyisi yapmaya çalıştım.
- Belfast'ta mı? - Doğru.
Ve eğer, kendini dinletemezsen, ona, papatyalar hatırına...
dinlemesi gerektiğini söyle.
Papatyalar aldığım zamanın hatırına.
Ona aldığın papatyaların hatırına mı?
Hayır, hayır ona değil, ama işe yarayacaktır.
- Bunu iyi hatırlayabilecek misin? - Evet ama...
Tamam.
Çok teşekkür ederim, Laurel.
Nick.
Kendimizi, hani, boğuluyor gibi mi hissedeceğiz?
Hayır, hayır, biraz başınız döner gibi olacak.
Biraz baş dönmesi, ve sonra hiç bir şey.
Tamam.
Asla bilemezsin, belki hala burada olabilirim.
Acı patlıcanı kırağı çalmaz, değil mi Brian?
Her şey mümkün.
Millet hepiniz oturun. Nick, sen de yanıma gel.
Gel de sana neyi, ne zaman yapacağını göstereyim.
Bir saniye lütfen.
Vazgeçmeye karar vermiştin.
Kararın kesindi.
Ve eğer baban dinlemezse,
papatyaları aldığın günü ona hatırlatacağım.
Doğru mu?
Kelimesi kelimesine, aşkım.
Bu sefer devam ediyoruz, yeterince eminim.
Ediyor muyuz?
Haydi o zaman.
Basıncı azaltmaya başlıyorum.
Kemerlerinizi kontrol edin millet.
Sanırım, kemerini taksan iyi olur.
Oksijen maskesi hemen sağında.
Pekala.
Nick.
Ne yapacağını biliyorsun.
Biliyorum. Korkma.
Uyuyun bakalım. Hepinize tatlı rüyalar.
Albert?
Elimi tutar mısın lütfen?
Evet.
Eğer sen de benim elimi tutarsan.
Nick.
Ben sadece...
söylemek istemiştim ki...
teşekkür ederim.
Bir şey değil, ahbap. Hatırlama uçuşu oldu.
Her ne kadar sinema ve bedava mimozalar olmasa da.
Belfast'ı hatırla,
kilisenin arkasını.
Telafi etmek için...
Aman Tanrım.
Öylesine...
güzel ki.
Haklısın, Brian.
Çok güzel. Neden olmasın ki?
İşte burası hayatın, belki de,
tüm hayatın başladığı yer.
Yaratılışın beşiği ve hayatın kaynağı.
Hiç bir umacı bu noktanın ötesine geçemez.
Aman Tanrım.
Ne kadar güzel.
L.A. yaklaşma, burası American Pride 29.
Tekrar ediyorum, ik-ki-dok-kuz, 29 tamam.
Yaklaşma kontrol. Acil bir durum bildiriyorum.
Vazgeç. Vazgeç gitsin.
Otur. Otur. Haydi, otur.
Duyurulmamış yoğun bir trafiğe giriyoruz.
Öyle yoğun bir trafik yok aşağıda. Bir de kendin baksana.
L.A. üzerindeyiz. Tamam.
Ama pencereden ne görüyorsun?
Söyleyeceğim.
Hiç bir şey.
Kesinlikle hiç bir şey.
İşte al şunu giy. Giy şunu.
Ve bu da tam buraya.
Kemerleri bağlayın. Bayanlar baylar, iniyoruz.
Pekala.
O da ne?
Ah hayır.
Aman Tanrım.
Yakıtımız tükendi.
Sıkı tutunun. Çok sert olacak.
Sıkı tutunun.
Dikkat et, kamyona çarpacaksın.
Kahretsin.
Ne kadar da yakın oldu.
Bıraksaydın da, çarpsaydık.
Yaptığımız her şey, Dinah, Nick...
hepsi de boşu boşuna.
Burası aynı yer.
Aynı yer.
Diğerlerini kontrol etme vakti.
Haydi uçaktan inelim.
Bu kez kokpit çıkışını kullanacağız.
Teşekkürler.
Bu vızıltı da ne?
Sanki elektrik sesi gibi.
Hayır, elektrik olduğunu sanmıyorum.
Ama ne olduğundan da, emin değilim.
Bu ses, daha duyduğum hiç bir sese benzemiyor.
Neden gidip...
servis kapısını denemiyoruz?
Bekle.
Ne?
O da ne Bob? Ne görüyorsun?
Şey, tüm gördüğüm, terk edilmiş bir terminal.
Ama kokladığım şey ise...
jet yakıtı, benzin,
- lastik, tuzlu hava. Koklayabiliyorum. - Yüce Tanrım.
Evet, ama sadece bu değil. Dinleyin.
Şunu duyuyor musunuz?
Bunlar ne anlama geliyor?
Eğer her şey normalse, neden iniş yaparken...
hiç ışıklar görmedik? İnsanlar neredeler?
Ve bu ses de ne? Gittikçe yaklaşıyor.
Bakalım, terminalin içine girebilecek miyiz.
Bekle bir dakika.
Bir şey bildiğinizi söyleyebilirim. Nedir o?
Önce, terminale gitmek ve etrafa bir bakmak istiyorum.
Benimle gelin. Çabucak, lütfen.
Burada başka bir kapı var.
Buraya, Albert. Şunu aç ve acele et.
Enfes. Kesinlikle enfes.
Güzel, şimdi, dinleyin.
Sanırım, çok kısa zaman içinde gerçekleşecek,
ve gerçekleşirken burada olmamız gerektiğini hiç sanmıyorum...
çünkü emniyetli olmayabilir.
- Haydi. Benimle gelin. - Ne?
Haydi.
Haydi. Aşağıya, haydi.
Buraya, duvara yaslanın iyice.
Sanırım, burada emniyetteyiz, ana trafik akışı dışındayız.
- Ne olacak? - Doğuya doğru...
zaman yırtığından uçtuğumuzda, zamanda geçmişe doğru...
yaklaşık 15 dakika geri gittik. Bunu söylediğim hatırlıyor musunuz?
- Hatırlıyorum. - Bizi geleceğe getirdi.
Durum bu, değil mi? Zaman yırtığı bizi geleceğe getirdi.
Sanırım öyle.
Tek fark, bizsiz ilerleyen ölü bir dünyaya dönmedik,
doğmayı bekleyen bir dünyaya döndük.
Şuna bir bakın.
Ne olduğunu bilmiyorum ama, muhteşem. Bayıldım.
Sanırım, gelecek bizi yakalamanın eşiğinde.
Sanırım gitmiş.
Gerçekten, bu seçeneğin tutarlı olduğunu sanmıyorum.
Tamam, dur bakalım. Bu bir şaka falan olmalı.
Bak. Brian, bak.
Babacım.
Baba.
- Babacım. - Ne? Anneni arıyorum.
Yeni insanlar. Yeni insanlara bak.
Evet muhteşem. Haydi, gidip anneni bulalım.
Duydun mu?
- Kızın söylediğini duydun mu? - Evet.
Bizler bu muyuz? Yeni insanlar? Bizler yeni insanlar mıyız?
- Bilmiyorum. Bunun gibi bir şey. - Mükemmeldi.
Tanrım, en muhteşem şeydi.
Süper.
Kaptan, ne dersin, şimdi ne yapmalıyız?
Şey, ben dışarı çıkıp, biraz temiz hava alacağım.
- Evet. - Ve gökyüzüne bakacağım.
Evet ama durumu yetkililere bildirmeliyiz...
Ah, bildireceğiz, bildireceğiz. Önce gök yüzü.
Ve belki de yol üstünde yiyecek bir şeyler alırız.
Evet, neden olmasın?
Hey, saatim durmuş.
- Benimki de. - Evet.
Bu ekibi dağıtalım. Şayet herhangi biriniz...
sonraki uçuşla doğuya gitmek istemiyorsa.
Şimdi değil, ama yakında. Ta İngiltere'ye kadar.
Fluting'te görmem gereken bir adam var.
Yaşlı adamlar ona hala "ihtiyar" diyorlar.
Neden bahsediyorsun?
Papatyalar.
Papatyalardan bahsediyorum. Haydi. Haydi, gidelim.
Bana göre, bir daha ki sefere Boston'a giderken,
posta trenine bineceğim.
Evet. Bob, bunun üstesinden gelirsin.
- İnsanlar. İnsanlar Bethany. - Biliyorum. Öyle mutluyum ki.
Evet!
Tercüme & Senkr0n => C0bra35 "SÜRÇ-Ü LİSAN ETTİYSEK AFFOLA"